<»5© 
HISTORIA PLANTARVM 
jKutthioli 
ia tinnii*. 
Defcr-iptio. 
Aconitum 
Matthtoli 
nondum 
'vijitm. 
Synon. 
vius earum fit in Romano & Neapolitano agro, 
procul dubio fuum habebat nomeu Italicum, 
quod reticendum haud erat. In Fitfi. germ. im- 
prclTaanno 1595.hac habet: Aconitum pardali¬ 
anches noui icriptores nunquam cognouerunc: 
ego autem -primus reperi non longe a Triden- 
to in monte vallis Ananiae : ne quis putet me 
fabulari,oftendi.&c. Aconitum quodMatthiolus 
primo inuenit , totum cradicauit ,vt nullus ha¬ 
ctenus lunile potuerit reperire. Ei in Editione 
anni 1571. folia maiora quam fine cucumeris tri¬ 
buit, qux olim in prioribus editionibus minora 
Cucumerinisdixerar.T*»^ efi huius planta cogni¬ 
tio apud Matihiolum. 
Lacuna in Diofc. Aconiti primi Matthioli Co¬ 
lam effigiem habet, & prae-er veritatem dicit 
bene cognitam in ltalia.Dodon.vero Gall. Aco¬ 
niti Pardalian h. Matthioli eandem cum eo dat 
Iconem » nec alum le dare polle feribit, eo quod 
in B lgicis regionibus non proucmar,qua:cxcu- 
fatio au fuffi: iens fir,judicent alii. 
Sed & Clufius in fine hiftorias Dodonsi eam 
plantam,quam Matthiolus pro Aconito pingit, 
fiditiam dicit. Qu-ireconftanter adhuc credide¬ 
rimus , Fucbliumf & Marantham fequuti, folia 
qus pingit Muthiolus , clfc Doronici vulgo 
diCti, 
Matthioli vero defenfionem fufeepit author 
H. Lugdunenfis in Append.pag.iC.Eius piCtu- 
ram & veriflimatn & certifTimam aflerens, fed 
mutilam & ndice cantum piCta cum foliis: ac le 
integram naCtum plantam a Seplafiario quodam 
in cuius horto muha: exticerinr. Nafci vero in 
Alh-brogibus in arduo & confragofo monte di- 
Cto les Efche Irs. Quis autem quaTo non miretur 
hominis impudentiam & temeritatem ? Si vidit 
Aconiti Matthioli integram plantam,tantopere 
a Geinero de Guilandino,aliifqne pluribus expe- 
titam,& «I 0 * nunquam poruic integraa Marth. 
demonfteari : cur non repofuit & mifitdo&is 
Viris , ac pingi curauitj non emendicans folia 
Doronici Matthioli cum eius radice fiCta,cuius 
ipfemec Marthiolus perta:'us,pofteaeam muta- 
uic.non tamen icfticuta meliore .• cur appingit ci 
pia:rer mentem Matthioli flores Pctafi idis flo¬ 
re albo. A11 non videt ille (tuitus, fl >rem quem 
describit,non rcfponderc Matthioli diCtis,q ii in 
vno loco (criplit flores Clv.yfanrhemo fimiles 
«rlTe:& in alio dicit» caulem edere hirfutum, flo¬ 
rem videre non licuilfe,vci&m ( fi fua non fallat 
opinio ) Dotonici temulum illum elle feexifti- 
marr. Quid blaterat mendax impoftor de radice 
fimili annulaue fcorpioni quam nunquam vidit 
in planta quam dcfcribu, diucrfa admodum a 
Matrhiolina. Icon quam proponit, magis eft 
falfa.q lim Mathioli , compofita ex floribus Pe- 
tafitidis,foli'.sDoroni,i,& falfa radiceMatthioli, 
egregium profctlv monflrum. 
Aco litum pardalianchcs Matthioli finquit Ca- 
mer. in Epir. in append. vbi quemadmodum & 
in Hift.germ. curauit (culpendam iconem, qua¬ 
lem Matth. habet in fuis comm. cum mag. fig.) 
tam rara eft planta, vt nondum etiam diligen- 
tiflimisrci heibatia: Itudiofislefe vfpiam otfer- 
re voluerit. De ea itaque nihil adhuc certi indi¬ 
care polium: alii plane negant extare. 
C. Bauh.pin. Aconitum pardalianches}. fiue 
Diofcoridis creditum Matthiolo: Aconit.parda- 
lianches Matth. Lac Dod. gall. Galt. H. Lugd. 
& Tabem. An in rerum natura fit Aconitum 
Matthioli,dubitat Gcfnerusdehorr.& lunariis. 
In Lugd.hift.prinmcn Matrnioii figura exhibe¬ 
tur : dein in append.iconi prius propofita:,ra¬ 
mulus floribus onuftus adpingitur: Quod aliqui 
fidinum cxiftimanr.Lngd. hiftoris author plan¬ 
tam in Allobrogibus nafei feribit: quid fu igoo- 
THORA FOLIO CYCLAMINI. 
C Aulcm habet fingularem,palmarem, aut fe- Dcfcript 
rc etiam dodrantalem,iunceum : filia duo 
aut tria ex radice ftatim principio oriuntur,caa- 
li quoque circiter medium adnafeitur, nullo in- 
terueniente 
pediculo , fo¬ 
lium vnum auc 
alterum , vnu- 
quodque An¬ 
gulare , ordine 
caulem conf- 
cendens, circi¬ 
nata: fere ro¬ 
tunditatis, Cy¬ 
clamini foliis 
par, aut etiam 
duplo maius, 
in medio per 
marginem ali¬ 
quando finua- 
tum, interdum 
minus, rigidu, 
neruofum,gla¬ 
brum , argutis 
denticulis con¬ 
cinne in ambi- 
vt crenatum : 
reliqua fupe* 
riore caulis parte parua,oblonga,acuminata,fim- 
plicia, aut in lacinias aliquot fifla , Thali&ri fo¬ 
lia xmu\auit:flos fummo cauli infidet vnicus[in- 
rerdumbifidus caulis infingulis ramfs fingulos 
gerit flores] Ranunculi & figuia,& colore luteos 
necdiffimile Ranunculoium echino capitulum 
e feminibus coaceruatis conglobatum : radix nu- 
merofis condat fnbitiufculis , oblongis , Afpho- 
deli imitatione ad caput vnum obliquum anne¬ 
xis radiculis, in tenuia longaque filamenta deli¬ 
nentibus. Thort 
C.Bauh. pin. Gcfncrum fcquutus Thoram pUx .. 
duplicem ftatuit maiorem tk. minorem. Maior, 
inquic,foliorum exortu &c numero variat : enaf- 
citur enim vno folio, vel duobus , idque vel fta¬ 
tim £ radice,vel nullo a radice,fedin caule duob* 
maiufculis, vel trib. vel quatuor, vel quinque ad 
fummura : hinc Tabemamonr. fceminam qua^ 
tuor, marem duobus foliis magnis pingit. Mi¬ 
noris folia breuiora , luperne latiora, & ma¬ 
gis incifa.huius flos Clufio quinis ,illorum,qua- 
ternis[quina nec pauciora in Clufii figuraobfer- 
uo ] dumaxat foliis exprimitur. 
Gefn. de Lum Tora venenata , Dora forte di¬ 
cenda potiu Lunaria quorundam, Aconitum 1. 
Diofcoridis , Aconitum verum pardalianches 
Alexandri Peieri . & Gabr. Fallopii. Eid. de 
quadr.in hift.lupi p. 748. Hetba rara, Tora: no- 
minein Baldo proueniens,flore violaceo, p.947. 
Aconiti primum genus, folio Cyclamini, To¬ 
ra Valdenfium. p.651. Aconitum Diofcoridis pri¬ 
mum, Tora quorundam. De hort. Aconitum 
i.fiue pardalianches, Fora fiue Toxicum vulgo 
Valdenfium,folio nunc fingulari,nunc binis, 
ternis , quaternis , aut etiam quinis ab v- 
na radice, Hsc quidem fune Synonyma To- 
rse Gef- 
