666 HISTORIA 
An Tith. Characias pannonicus., fiue Chara- 
cias 3. Auftciacus Clulio. 
Nafcicur plerifque Pannonis locis: fed Vicn- 
nenfi agro tanta copia in gramineis & ficciori- 
bu$ palcuis,vt Iumo ffienfe,tum enim floret,om¬ 
nino pallefcere videantur. 
?ityuf* Quidam demonftrant, AnguilUpift.14.refe- 
Gb ™* n - rente,pro Pityula plantam foliis limilibus Myc- 
to Tarentino,in acumen delinentibus qux om¬ 
nino Tichymalum Myrfinitem reptxleutanr; 
verum caules nullos habent nodos , nec florem 
purpureum,neclcmen Lentis: dicendum igitur 
non ede Diolcoridis Pityufam,aut textum Diol- 
coridis corruptum. Prxdidta planta prouenit 
in maritimis: repentur & in monte nigro Liuor- 
ni Pilanorum. 
Dad.gall. Tithymali Cypariflix fpecies tertia 
foliis omnino albis, in cxccris CyparilEx fimili- 
bus- Lat.Tithym.Characias 4. quam nonnulli 
perperam Myrlinitem faciunt. 
Dodonxus lat. eandem cum Clulio habet fi¬ 
guram , ficut & Lobel. in Ic. Piant.p.361. titulo 
Tithymali Myrfmitis alterius: & Obi.p-i96.lub 
intitulationc Myrfmitis alterius, & Turbith A 
lexandrini quorundam, Characis quarta: Dod. 
& Belgarum. Sed nec H.Lugd. p.1646. fub in- 
fcriptioneTithymali Characis quarti Dodonsi, 
diuerfam pingit: Hanc autem affirmat elfe Myr- 
finiten alteram Lobelii. Et hinc Sole meridiano 
clarius patet, C.Bauhinum manifelto errore in- 
C.BUpfus tet Xithymalum Characiam tertium Clufii, feu 
quartum Dodonsi, & Myrflniten alteram Lo¬ 
belii, H.Lugdunenlisjdilcnmen facere. 
In phyr.Tithym.j liue Characias rubens ger- 
S non manicus,etiam in paluftribusMichelfeldenlibus 
frequens: Tithym. Char. pannonicus Cluhi 
Item,Tithym.4.fiue Charac.longifolius: Myrfi- 
nites altera Lobc\i\'Eid.pm. Tithym.Char.4-fiue 
rubens germanicus: Tithym. pcntaclonos Cor¬ 
di hift. Tithym. Char.4 Dod. Characiaspanno- 
nicus Clul.pann. Charac.3. Auftriacus , hid.hift. 
Tithym.frucicofus alius ftipicibus rubris Camer. 
an Tithym.latifolius alter,Cxlalp?Item,Tithym. 
5.flue Charae, angutlifolius: Tithym. myrlinites 
altera, Lob.'Lugd. Tithym. myrfinites anguftio- 
rib.foliisCslalp.Tithym. myrfin.j. angultitolius 
Tabem. 
locus Frutetofis locis nafei feribit Cordus: Dodo¬ 
nxus vero latinus nalci in Belgii hortis. 
Ttthymalus incanus hirjitttts C-Baub.dittus Pityu- 
fi Anghca Camerario. 
Def«i tlo i^^pcdales,rotundos, rufefcentefque 
e «iptio ^ ^pcofett: foliis incanis & hirfutis, Myrlinitis 
legitimi forma, confufo ordine vellitis, in fum- 
mitate in virgulas diuifos, quibus vt in Myrfmi- 
t e,flores & capitula triangula, femina continen- 
uajinfident. 
Synonyma Tichymalum hunc 2o.fiue foliis per ambitam 
hirfutis[ita in phyt.vocat:] Aut [vtiin prod.]Ti- 
thymalum i.fiue incanum hirlutum: Vel deni¬ 
que (vt in'pin .) Pityufam fiuc Efulam 4. C.Bau- 
hinoex Italia Neudorfferus attulit.Inphyt.au- 
tem adtnifit elfe Pityufam Anglicam Camerarii: 
aftin pin. dubitat, non tamen meliora docet. 
C.B.not. jPityufa Anglica,mifla Camerario aTh.Pennso, 
foliis Tithymali arborcfcentis,fcd magis glaucis 
& per ambitum hirfutis prodiit, fed neque in fi- 
«Stili fub redto,ncque fub dio per Hiemem dura¬ 
re voluit. Semen erat non difflmile arborefeen- 
tis Tithymali femini. 
PLANT ARVM, 
A I’ 1 O S. 
F Acilis e radice eft Apii cognitio, qus quia " 
obl6ga,rurgida,inque Pyri modum turbina- Defert 
ta,plams nomen fecic, quam Napi radici redte 
comparaueris : huius e capite ramuli aliquot e- 
xcunc palmo bceuiores , foliis fatis frequentibus 
amidti Eluite rotunda: feu Pepli,at minoribus, ex 
angullo principio fenfim dilatacis,petque extre¬ 
mum rotundis. 
Apios,aliisifchasf«V/oc0» Uyyttfa .Malim 
inquic Saracenus, vel poti lis in re- 
dlocalu. Sic enim nominant Theophraftus & c y m 
Plinius: fitque verifimilius ex radicis cum carica u r , tt 
fimilitudine id nominis inditum illi fuille,quam chM mt 
ab efficacia contra coxendicum dolorem :)aliis 
Chamqbalanos (Sed & clvtitv ^afjMifidxavoc 
[Actifdipavci ex Paulo legendum ccnfucrim,Sarac. & 
nam Plinius 
etiam hanc j 
iplam radicem 
paymvov dyeictv & 
vocari tefta- 
tur )aliis mon¬ 
tanus aut fil- 
ueftris [ o/J s i ' 
pa?avoc opeivty 
h.e. Raphanus I 
montanus le¬ 
gendum fufpi- 
catur Sarac. ' 
pro opem » d- 
%!*] aliis de- 
niqueLinozo- 
flis dicitur. 
Ramulos au¬ 
tem duos fiue 
tres in terram 
fpargit, iun- 
ceos, tenues, 
rubentcs[«A«- 
v/aipv 3 , pj».Ald.op' 9 -a,h.re( 5 los:]&: paullum & ter¬ 
ra fele attollentes, foliis Rucx ( dypia addit wn- 
ydva ,CatJ oblongioribus tamen &c angtiftiori- 
bus,herbaceis|/ew/»e paruo : rWzceHaltulx re- 
gi$[*Y*oMxp. Sunt qui <rt»ovJVAw leu rwov/tA/» 
legere malint,vtiMarcellus &c Cordus. Cxteri, 
dnpoftXu, indubitanter legunt, vti etiam legitur 
apud Theophraftum. At Plinius Apion radice 
Cepa: defetibie ] & ad Pyri formam accedente, 
rotundiore tamen,laclcique fucci plena,cortice, 
extra quidem nigro,intus vero candido. 
Plinius audior eft lib.26.cap. 8. Apion, Ifcha- Plini 
da, fiue Raphanon agriam iuncosduos fiue tres 
fpargerc in terra, rubentes , foliisRutx,radice 
Gepx,fed ampliore, ideoque quofdam Rapha¬ 
num filueftrem vocare. 
Ifchada fiue Apion (U^td.S '« » aTriov.G aza red- 
ditCarciam feu Pyrum Jdcfcribit Theoph.lib. xhic 
9-cap. lo.folio quidem rutaceo, fed breui: cauli • 
bus ternis,aut quaternis humi liratis: radice,qua 
Albucum,verum fquamofa. 
Galenus , Paulus & Aecius,inter fimplicia A- 
pion non recenfent. Sed Paulus inter ea qux pi¬ 
tuitam euacuant, Appij dimidium habet. Hoc 
quale fit, iam diximus. 
Apios antiquis didla radix i Bellonio Obf. 
lib.i.cap.4?.vera depingitur. Noftra autem icon Sync 
Guariniana non placet: forte ad radicem ficcam Noir 
fadla eft. Dicitur, illo referente Chamxpidia. i,n 2 “ 
Anguillarx vero in Apulia Efula rotunda : in 
Grsxia 
