VH 
HISTORIA PANTARVM 
P lin. cor¬ 
rigitur. 
Synony* 
Nomin» 
lin 2 
tnguaj 
rum. 
Locus. 
Tcmper 
■'Jfus-. 
Vires, 
derie effe Diofeoridis Aparinen. 
PlmiusLappaginis (pedem effe affirmat.Lap- 
pagineaautemjipfo au&ore,dua:: vna afpera,Af- 
pctugo>ab afperioribus foliis diAa,ad quod no¬ 
men vulgare alludit: alcera mollis, Mollugo. Et 
Apariuc quidem Afperugo eft. Lappago, inquit 
Plinlib-2.fi. cap. 10. ftmilis Anagallidi [forte cum 
Dodouaro melius legetis Gallo ] nili effe: ramo- 
Ij.ot , ac pluribus foliis alpera,rugofa , afperions 
fucci, grauis odoris .-quae talis [mollis forte le- 
gftidum cum Dodonae*} eft, Mollugo vocatur: 
fiuiilis, (cd afpcrioribus foliis, Afperugo. 
AparioeBrunfelf. Trago [cui & Aparina, & 
Vifcus] Marthiol. Fuchh Anguill. qui in Gise* 
cujccXiglMvocati fetibit ]Dod. Cordo in Diof* 
Lac. Tot. Florr, Luf. Looic. Nomencl. pann. 
Portsc phyt. [vbi conceptum viperarum imitati 
air.[Lob. in Ada Obf.p. 4^4. [dc Lappago a'pe 
»*}''& koo. p. «00. &H- L'ig-1. p*g. Hjo. Cxf. 
& Calloti. 4pirinealpes:s, Thal. Aparioe 1 fi 
ue vulgaris, C. Banh pni. vbi meminif Aparines 
alterius puiputeis fl.nbus, qua none'u vidimus- 
Genu- l^tbkyatity & JSS aiteifamerit b e* Setncit 
vmbilici : & quibuidam kleneti , q. e. Lappa. 
B.lg Ctcib odit elufiruyt. Gsll Roblt, onGra 
ICOft. ti .SftrmiUa. Hiip. Prtjfita, simor dt hor¬ 
tulano. ADg. G«ofha-eih, S/yuir, qt oA vcllibm 
adhasrcar. Stc & Huog. ab adharrendo , Roga i 
duany dnfta. 
Exit iuxta margines agrorum, & quandoque i 
iuiplis sgns frugibus permixta : nem (ecus vias, j 
fcrobes,(tp€S, &i inter fcures. yfiftiois ruentibus j 
vbique frequens. Flores quandoque etiam quan- 1 
doque Vere, & interdum Autumno profert. 
Theophraftu» & Galenus in Lente eam c«a)et- 
cere fcrib*ar>& amplexu fuoeam {uffocate : to 
que modo illi grauem ac roolcftam effe. 
Aparioe,inquit Diofcorides, pnftores^oli vi- 
ce vcuntur, ad eximendos e latfte pilos [nimirum j 
circum adis per l*c foliis quorum alpericas adeo 
tenax eft, vt facile quicqnid iccigexir, apprthen- j 
dat- nani & veftibus haeret prztnenniium.] Se 
radiatis: Jentrfx rotando, inter initia viridi, mox 
rubro, ac poftrcmb,cumematuruit nigro. Radix 
eft tenuis, longa, rubra. 
EprwA-tJVVvs Theophrafto 6 . nift. l. plura fune 
genera,fummifque differentiis dilcreca-*& J. hift. 
cap. 9. radices rubicundse. Verum 9 hift.14. folia 
Hedera:, fed rotundiora Rubiam (iptv 3 -aPa.yoy) 
habere Icribit, nafei humi velut-Gramen, loca 
amsre vmbrofa, ciere vrinam, idtoque huius 
vfumeffe, ad lumborum & coxx dolores. Cxce- 
rum Ereuthedanou hoc,(i mendo exemplaria ca¬ 
rent, a priori multum differens cft.Sunt qui Nu- 
mulariam putent: fed vires non conuenire pof- 
funt. Licenter nimis afperum caulem fpiuofum 
vocat Plinius i.19 cap.j.Spinis Erythrodanon ca¬ 
rere Theophraft. aperte docet 6. hift. 1. Poni* 
quod ibidem tradit fru&um eius rubrum effe, 
f uiftum principio virere, deinde demum rubere, 
& cum maturus eft, nigrefeere monuit Diofco- 
rides. Sic vero idem Plinius 1 . 14.cap. u. Alia 
dl Erytluodanus fab Erythro, fiue Rhoe , qui 
fu-fxeftj quam aliqui Ercuthodanum vocant, 
nos flrali) Rubiam [a radicis colore] quatia- 
guntu! lanx» pellclque perficiuntur. Diftat ab 
co, qui nlyffon vocatur, foliis tantum & ramis 
minoribus- De AlylTb Plmij plura luo loco. 
Piulusitgincra^w quoque nuncupari re- 
| fert bb j.c.i.&' ep 0 nv ptofiittr i Romanis: Dodo- 
I rsen* tamen tf/Sapmrittv legit. Eandem ibidem 
j fi>j7rctnv ftytri&nv etiam cognominat, & pd/itur. 
j > .r. p> aere rea quibus (Tpaxavo? dicitur: alos x/v- 
( ntfapih a rubicundo colore. Marcellus antiquus 
( icitptof ttiam Polygonon appellat. Idem tamen 
j Millefolium,Sanguinale® 6c Vetbenam Polygo- 
I na quoque facit. 
Tragus prxrerea Euthrion [fed male forte pro 
Teuthnonj & Sophobi apud Diofcondcra no¬ 
minari feribit: apud Marcellum vero Floreoti- 
nnm, i vulgo Radicem & Manum piceaotem, 
<j■ • 0:1 afperjtafe loarr JfUra manibus picis modo 
h^; ei r , vocare trsdic: i Serapione Pai*. 2, Gale¬ 
no Rhodiam ( Rhobiam legendum J rhizaro. 
t r ' * _ fl ..L ... !J .iImi- .n nn 
Cenent 
plur* 
Theo- 
phrafi. 
Thtpfan 
P*nli- 
Robia. 
Manu* 
putans. 
dat-nam & vrltibii» nxret pizKuumiuai.j v T/T - b / a 
miniS caulium, ac foliorum lurcuj, polus rou ra Ipfevtrb vociti an Ruinam Cc Rubeam nuito 
. 1 / _1....... . __ C_..or.m rinAnmm. Crnflini va 
Tcmper. 
viperarum,phalangioiLimqt emerius auxdiatm. 
infulus aurium dolori medetur. Herba cum , 
axungia trita ftrumss difcuiit. Sanguinis etiam 
abundantiam ex vulnc t-bui reprimere folia ira- ! 
pofiraPliniustiaJit. Modicejuttmvi Galeno»! 
air. extergi:, & deficcat, habetque nonnihil lub- 
lilium parrium. Aquam deftlllatam bis in die 
rneulma ctium li^ul.tnini potam, aiunt aluum 
cohibere, pili ailihrl.i laque elfeaduetfus mor¬ 
bum regium iTcagus. 
RVB1A VLTERIBVS. 
ruai. Spafgulam veram riniHorum. Crocum va* 
ficum quorundam, R 'Xam, Roxami , Falmaro, 
Rodam, SiEnam, Diximus Rhodiam pro p«- 
Stov falso legi. 
Rubiam fariuam aDiofcoiide deferiptaro ni- 
Inl aliuddfealfiimatquamThapbam Alidepia- 
dtl, Anguillara. 
Rubiam Diofeoridis noram air Cornarius in 
muhis Germanis locis, & nafei in Spircufiagro, 
i fullonibus J c tintforibus maxime cxpectam. 
Dodouseo vero Rubi? proprie (pecies nullq funt. 
quamvis hodie plutes cognitae (unr plantae, de 
quibus deinceps agemus. 
T ragtus 
corrig . 
Rubi* 
Diofc. h 
die neta. 
E 'pvd-pcifetvcvi» ipiud-ofctvovy h. f*. Erythrodanum 
[ab tfv5pe!, 1 c. rubet ] leu Ereuthodanum, 
■Etymo- yljnuibusTtv^piei' vocatum, radix eft cabra, rin- 
dmam. gc n,p 0 jdonea , Diofcoiidi, cui duplex eft. Vn* 
quidem filueftns, faiiuaeireea, vt inThebana 
Galllei,& Raucnusin Iialia.Sed Se in Caria in¬ 
ter Oleas fetitur.veltlt in atuis [»inr«p it Sil «pu- 
paic.vet.caret ]Vii!iier autem colitui^ fumvt- 
TU, , addit Lac. ex vet.cod.] qubd mulio polleat 
qusftu.cx eaque ampliflimus reditus percipiatur. 
Dcrcn P- Sunt ei caules quadranguli, longi, alperi, quales 
Aparinre : fed omni ex parte maiores, atquero- j 
buftiorei,;/»/>« in oibem perinteruaila, nempe 
circa Lingula geoicula, ftellic modo decuilitim 
RVBIA SATIVA. 
S Armenta longa producit, quadrata, vncinu- 
lis crebris harmata,geniculata, ad quoru fiu- D .f c ^. 
gulos nodos folia rotatitn radiata circumponun- peto, 
tur, Aparincs modo, fed multis oumcus maiora, 
confimiliter afpera, hifpidis crenulis per ambitu 
incifa, veftibus tenaciter haerentia : ex quorum 
alis pediculi exeunt , flores fuftineutes ex luteo 
herbidos, ftellatos, quinque folijs conftantes,a- 
piculis luteis : quibus femina fuccedunc rotun¬ 
da , per maturitatem nigra: radices fubfuntnu- 
merofee, reptante^ fucculente,ruffa:i miniatxue, 
' dna. 
