5yn«tir 
C.Btu fr; 
Lectis 8c 
£eaipus 
Vites «c 
tomi m* 
Dodon.gall. Flammulam, quali flammam, aut 
Herbam ignis ^fuperante& ardenti calidicate, 
nominauic: gall.F/***#/e aquarique - Belg- £& c l~ 
coolen: ferunt enim hanc ouillo generi efle per- 
niciofam, ouefque hacpaftas herba , inflamma¬ 
tionibus iecinoris , inrernornmquc vifcerum e- 
rofionibus ac cxulceracionibus corrripi : quod 
ma[ura i£#cl vulgb appellant: vnde herba: no 
rnen. Qualem auccm nomenclaturam apud ve¬ 
teres adepta fir, fatetur fe ignorare,fi non Ut her¬ 
ba illa, quam O&auius Horatianus Cleoma ap¬ 
pellat, qua:in locis quoque humidis crcfcic,& 
tempera/nento,admodum calida eft.In Hift. ve¬ 
ro purg.&lat. in fol. Odauii Horatiani Cleo- 
mae/Ichic negat: quodfc. Flamulx Sinapios 
forma,qualisinClcomacc requiritur, haud ref- 
pondeat. Sufpicatur etiam non tamen affirmat, 
Plinio iib.zi.cap.13.herbam illam'eflc,qu* ab e- 
xitio iumeatorum quidem, fcd pnecipue capra¬ 
rum, Jigolethron appellata fit. 
Lob.in Obfp.58i.Ic. Piat.p.670. priorem figu¬ 
ram Dodonaei Flammeum Ranunculum aquat. 
anguftifolium , Taracoais -/fligie, inferibit, 6 c 
Flammulam vulgi: Poftcriorem Ran aquatilem 
anguftifolium ferratum. 
Tabern. Icon. Ranunculus lanceatus minor 
©pe^iTraiir/langcr tttafjiv jjaiwfifuf : L-rm, 
Ran.Unc. ferratus,, gcircrffter Uttflcr iv Affer fya* 
ntnfu0: Hi//.Ran.i8.lanc.minor, *a*- 
wqvNw Cordi , Ran.latifolius , aliorum Fam 
mula paluftris minor : Rau.longifolius: Iten 
Ran. ifj.kaceat. ferratus, Flamm.aquat. ferrata, 
Ran.longifol. ferratus. 
Gefn.apud Cocdu Ranunculi dupdccimalpe- 
t:ics Cordi , lseuibus & ferratis foliis : Eidem 
hort Ranunculi alterum genus , Dodonso oues 
occidens, Ego Ranunculum Cordi duodeci¬ 
mum refero ad Ranunculum longo folio maxi¬ 
mum,Linguam Plinii,Thaliiim imitatus. 
Cajfalp. Ranunculus alter folio nulla ex parte 
fcifIb,Coronopi, Ran.iafedus. 
Gerar.Ran.flammeus minor: Et, Ran. flamm. 
ferratus 
Schvv. Ran. flamm. minor fiue lanceolat.ini- 
noijLingnaPlinii Lugd.SEgeltraiit: Item,Ran. 
flamm. anguftifol.fcrratus,lingua maior Lugdu- 
neniis. Lingua Plinii eft-Ran. longo folio ma¬ 
ximus: lingua maior, cft Virga? aurea:, liu* Soli- 
dagini auguftifolia: affinis. Quare Scvv.dupli¬ 
citer labitur. 
C.Bauh.phyt. Ran.51. fiue paluftris angufti- 
folius non ferratus: Er K4//.55. fiue paluftris fer¬ 
ratus. Sufpicor ciufdcm planta: foliis ludentis 
cfle fynonyma. In eadem enim planra vtrtun- 
que foliorum genus obferuaui, qua: pcibellc no- 
ftra pi&ura oftendit. InPinace [ vbi nobis vi¬ 
detur differentes plantas confuudere ] Ranun. 
folio longo a.fiue longifol.paluftris minor. Ran. 
i.Anguillar2e:ii.Cordi,aquac.«fyj>A«3To<£vMo$- ma¬ 
ior Thalii, Enncaphyllon Plinii lib.17 cap.51. I- 
tem, Ran.folio longo 5,fiue paluftris ferratus. 
Tres huius habet icones HJ-ugd.pag.fc.1055. 
1041.&1058. 
Geneuae circa S.Geruafium floret menfc Ma- 
io& Iuqio,ea quidem forma ,qua a nobis pin- 
girur,& circa Bojfay in paludibus.Lugduni &Ti- 
guri copiofe prouenit: Baiilea quoque vligino- 
fis locis obferuatur. 
Facultate ceteris Ranunculis fimilis eft,acris 
fimiliter, exulcerans , & veficas faciens. Eden¬ 
do pecora enecat, & ideo arcent fedulo pecus 
opiliones, ne eo verato inflammentur prsecor- 
* Tpyn.III. "* 
APPENDIX: s«j 
dia, indidemque moriantur, videre eft in ba¬ 
lantum extis, qua:huius pabulo ambufta fue r 
rant,teftc Lobcho in Adu. 
Ranunculus longo folio maximis 3 lingua Plinii . 
I N vliginofo De/cripC 
Solo & pa- 
luftribus exit 
Ranunculus 
Lingua Plinii 
Dalcchampio 
putatus, mule 
bicubitali 8 c 
altiote,crairo, 
lxui , in ra-i 
mos fubin- 
de didudio, 
per quem, ve- 
luti £?epcr ra¬ 
mos, alrcrna- 
tim folia pro¬ 
ducuntur, pe¬ 
dali circiter 
longitudine, 
vix vnciam 
lata, crafliuf- 
ctila, glabra^ 
mucronata, fapoiisacris Sc amari Dalecfiam- 
pio; flora extremis iulment ramulis, magni. 
Ranunculorum aliorum forma : quinque foliis 
luteis conflantes, quorum medium oblident nu- 
merofi apices centolores : ^isfupcrucniunt, au- 
thorc Tabem, capitaerinacei, parua: nucis Iti- 
glandis magnitudine,cum acutis aculeis.faporis 
calidi &vrentis : radix compluribus fibris defi¬ 
xa nititur. 
Facile adducor,vt credam, Cordum Hift.pcr 
Ranunculi duodecimam fpcciem, plaryphyllon 
non improprie didtara, foliis inferius Lauri fi- 
milibus , gracilioribus tamen, Linguam Dale- 
champii intelligere , vtafTeritThalius, quamuis 
figura a Gc/nsro addita, fit Ranunculi folio lon- 
g°. 
Carfalp.Ran. folio nulla ex parte Iciflb,Ran, c 
infc&us.Tabem. Icon. Ran lanceolacus maior, ^ non ' 
ofro 0 lflii 0 tvaffet-IjAnenfufs: Hiftor. Ranu.nc. 
17. lanceolat. maior , Ranuncul. flammeus 
maior [etiam Ger,& Schvv.] dz Flammula palu¬ 
ftris maior. Cafp.Bnihin phyt.Rtm.51 fiue palu¬ 
ftris maior, foliis primis aliquando fubiQtundis*, 
ad Chelidoniae minoris aut Cochlearia: formam 
accedentibus. 
Hunc a fratre habui, qui cum collegerar in ^ 
paludibus circa Michelfelden. Nafcitur copio- ° cus 
fe circa Walckcnridam monafteriiim ad pifei- 
nas inter arundines. Prouenit etiam inter vr- 
bcm imperialem Wotmatiam , & Elcdloralcm 
0 ppcnhcym/ paludofis locis <k folfis Rheni an¬ 
tiqui. 
Lingulaca: circa fonreS nafcentis radix com- y] rcs 
bufta teritur,ac adipi fuis nigra: admifcccur. Sed 
id excipitur, vt cius fit luis qux nunquam pepe- 
rit.Sicin Sole illita,plurimum alopeciae confert. 
Ranunculus gramineus pleno flore. 
E Xhibemus praefenti capite figuram Ranun- Sinon; 
culi folio Graminis Dodonaei in fol. lat. fed 
deferiptionem eius, quae herba; non conueivt, 
repudiamus. Eft enim Ranunculi pumili grami¬ 
neis foliis,dequo paulo infra dicemus. 
Kkkkk 
