2.90 Amoenitatu m exoticarum __ 
quens, facetus, confilio facilis, & novitatum inventor 
promptiffimus; verbo talis , cujus ingenium & prasfen- 
tiam amaret Rex, odiffet vero PrasfeS Regni, 5 c cui novi¬ 
tates fuggerenti nunquam non contradiceret. Hic igi¬ 
tur captiofe : quanto aris & temporis impendio inutile 
opuspojjit expediri, quasrit. Imminebaf hora prandii; 
ad quod capiendum Rex in procin&u flabat, ut in Regiam 
pergeret, quam habebat a fe conditam in vicinia, hodie- 
num Sereniffimi Conditoris nomine infignitam. Refpon- ; 
debat igitur archite&us: Citra aris profufionem fe opus ; 
abfoluturum, citius quam Serenijfimus d prandio rever¬ 
teret. Rex novitatis cupidus: Fac, inquit, quod promit¬ 
tis, & laudabo praffata; Quo dido, ad prandium equitat. 
Habebat architectus luti fpiffi, pro ducendis lateribus 
elaborati, cumulos in propinquo; habebat ibidem cae¬ 
mentariorum & bajulorum turbam, jamjam ab opere abi¬ 
turam meridiatum. Hanc ad novum molimen provo¬ 
cat , ac fe ipfo formam <Sc menfuram definiente, curat alios 
adfportare materiem, afportatam dividere alios, alios di- 
vifam imponere & aptare; dum primores alii operas di¬ 
rigunt, produCta limant, crania difponunt, «St madenti ad¬ 
huc monumenti luto fic imprimunt, ut fufficiens roflro- 
rum & frontium pars emineat, cornibus,prout nata funt, 
exporreCtis. Hora nondum exfpiraverat gemina; ubi 
turris feliciter erat abfoluta. Et mox Princeps fublata 
, menfa comparens, longo tacitoque intuitu peregrini ope¬ 
ris, quod aream brevi ante inanem «St apricam premebat, 
approbationem teflatus, &,an extrudionis velocitatem, 
velmagiftri ingenium magis laudaret dubius, tandem ad 
Praefidem converfus ait: Tu, quid nunc judicas de archi - 
tCifo nofiro, cujus ingenio tantopere invides? Glifcen- 
tem in fe Regis iram haud odoratus Prajfes, impruden¬ 
ter regerit: Imperfectum opus ejfe, cui, ut in ftrudore 
cerebrum, ita infajtigio caput deficiat, neceffarium mo- 
numen- 
