HORTUS CULINARIS. i 9 
ftui illi anfam dederint uberrimam. Nos autem po- 
tiori impares labori , primum ftudii litterarii rudi- 
mentum & Academicum exercitium edituri, dis- 
quifitionem hujusce argumenti qualemcunque ideo 
potiffimum praeoptavimus , quod tam plebem quam 
politiores homines, ruri habitante6, de rerum iJla- 
rum ignorantia, quas culinae maxime neceflarias 
hortus ferat, diu queftos audivimus. Immo, no- 
biscum animo volutantes, quanto ornamento, quan- 
tumque in commodum hortos inftituerint exterce 
nationes, cito judicavimus, exempla earum addere 
civium noftrorum optimo cuique ftimulum nunquam 
non oportere. Etenim Patria noftra, quantumvis 
atrociore gelu multum rigeat, capax tamen profl- 
cux eft culturae & multitudinem cultorum fru&uum 
alit, colonis veram terrce indolis habentibus ratio- 
nem. Atvero, fuper hac materia praecepta aufto- 
rom, tum veterum tumrecentiorum, alias atquealias 
incolentium regiones, quum cocli noftri genio mi- 
nus conveniant, noftratiumque libri , artem colen- 
di hortos adornandique tradentium, partim exte- 
rorum lucubrationibus, partim fcribentium pollici- 
tationibus referti fint, ita quidem, ut fucum potius 
faciant, quam vera & fufficienti Hiftoria? Natura- 
lis cognitione, quod deberent, nitantur; parum 
proderunt difcendi cupido & diligenti rerum Rufti- 
carum fe&atori. Rem itaque fupervacaneam mi- 
nime nec ingratam nos adgrefluros fore arbitramur, 
fi plantas proponere conemur, quas hortus culince 
fibi vindicat, quasque ruri quilibet habitans, cer- 
tamini cum Magnatibus & Opulentioribus impar, 
conquirere & poteft & debet. 
Vegetabilia, quae noftram nunc fubeunt confl- 
derationem, tripliciter difpefci intelligimus, quorum 
alia agros, alia horti areas, alia denique gramino- 
fum occupant folum. Quam divifionem verbis, 
Jgro, Plantario & Arbujlo, llgnificatam volumus. Ex 
B 2 his 
