202 VARIETAS CffiORUM, 
tellectum velimus, paucis disquirere lubet. LU- 
XUS itaque id nobis dicendum, quod fuperfluum 
efl ac pretiofum , & naturae minus congru^ns. Ve- 
terum Romanorum luxuriem temporis iftius eruditi 
verbis fat apcrtis definiunt optimeque cefcribunt. 
Ita nempe Plinius de SERVILIO RULLO: ad hanc, 
inqutt, luxuriam feu potius infaniam acceffit, ut 
folidum Aprum Romanorum primus apponeret. 
Athenceus celebre recenfens CARANI convivium, 
dicit unicuique convivae integrum Aprtm appofi- 
tum in quadratis lancibus auro pra^cinclis, argen- 
teis jaculis transfixum. Plutarchus in vita M. AX- 
TONII quoque refert, in ejus culina, coense tem- 
pore, octo fuifle i\pros, nec multis convivis para- 
tos ; unde Juvenalis: Oiianta eft gula , qu$ fibi totos 
ponit apros! Veteres quippe Romanos luxu omnes, 
quotque novimus, gentes immane quantum vicifle 
conitat: neque vero tam palato ac guftui placitura, 
quam potius rariora quaevis & jufto carius emta 
pra^optabant, nihil certe majoris, quam a remotif- 
flmis petitum terris, facientes. Hinc itaque Petro- 
nius in Satyrico: 
Ales phafiacis petita Colchis , 
Atque Afrce volucres placent paato , 
Quod rion funt faciles : at alhus Anfer, 
Et pictis Anas renovata pennis 
Plebejim fapit. Ultimis ab ofs 
Attractus Scarus , atque Aurata Syrtis ; 
Si quid naufragio dedit , probaUr. 
Quidquid enim quaeritur, optimum videtur. 
Magni itaque pretii tum temporis fuit Pavo Samius, 
Hcedus Amhraccms , Attagene phrygia, Grus Melica, 
Pelamis Chalcedonica, Murcena Tartefu, Afellus Peffun- 
tius, Scarus Cilliceus, Pectunculus Chhs, Ofirea Tarenti- 
na, Palma Mgyptiaca, Nux Tacia, Glcns Iberica. Quin 
etiara iESOPUS pater dicitur linguas avium, hu- 
mana 
