PLANTiE HYBRID^. 
mum nos ad hoc Problema deduxerunt, utrum ducs 
diverfae plantae tertiam prociuxiffent , an ut hybridae 
confiderandae effent, cum Botanici his primum tem- 
poribus generationem plantarum optime norint, & 
quales mutationes in plantis hinc dcducantur, ob- 
fervarint in Brallica aliisque *). 
Itaque quando fpecies quaedam £ antea inco- 
gnita, duabus aliis 2 exacle aflimilans obvcnit, 
ita, ut omnes notse, quibus ab una ? dignofceba- 
tur, in altera ^ invcniantur; & e contrario, ut 
omnes characteres, quibus hsec $ dignofcitur, in 
illa c/ 1 oftendi poflint, fufpicamur hanc $ uthybri- 
dam, ex illis duabus originem fuam duxiffe; & 
quemadmodum hoc in variis ev ; ctum efl fpeciebus, 
illa matrem agnofcimus , quae in fruclificatione cum 
planta quaeftionis convenit , illam vero patrcm, 
quae fructu a planta quaeftionis diffcrt. Et quo 
hrcc eo evidentius proponantur in poflerum , MA- 
TREM figno ?, PATREM <-?, & plantam HY- 
BRIDAM £ defignabo. 
Cum natura valde locuples fit, nec non in 
operationibus fuis varia, nihil fere crederem, quam 
quod experimcntis evinci, manibus palpari polfit; 
quare ad effecta ipfius naturae jam progredior, quid- 
quid ipfa demonftraverit, examinaturus. Interea 
tamen non ex toto patiatur fe abfterreri Leftor ab 
inexfpectata hacce doctrina ut abfurda ac nova, 
cum alios jam dudum hanc practernaturalem , ut vi- 
dctur, fpecierum mi-:tionem fufpicatos effe animad- 
vcrterimus, quemadmodum Marckand**) exemplum 
unicum de MERCURIALI foliis laciniatis allegat, 
quam ex diffimili quidem patre ortum duxiffe exi- 
ftimat, quae tamen fpeciem propagaverit. Nob. D. 
Prcefes 
*) Amoenit. Acad. Vol. I. p. 730. * 
**) Aft. parif, 171 5, 
Tom. III. C 
