RHABARBARUM. 
215 
dris, in Rumicibus Hermaphroditis , Monoicis, 
Dioicis &c. 
Affinitatem Rhabarbari cum Rumice ex habitu 
perfpicimus, nec ahter, quam tegumentis florum& 
numero ftaminum, difFerunt hae plantre; tegumenta 
enim iloris in Rumice funt quidem fexfida; altcrni 
vero lobi, ad germen inclinati, illud contegunt, 
quod non in Rheo eft. Bina tamen haec genera 
conjungere, minus efTe confultum exiftimaverim, ne 
totus ordo naturalis tandem commifccatur, & inde 
difficultas quaedam Botanicis omnino inextricabilis 
oriatur; hunc enim in modum Rumex facilc Atra- 
phaxin, Polygonum, Perficariam, Biftortam, Hel- 
xinem fub ie comprehenderet ; pari etiam jure 
Rheum ad Polygonum, quo ad Rumicesj ex ftru* 
ciura fructificationis referri poflet. 
S Y N O N Y M A. 
<§. V. RHEUM foliis fubvillofis. Hort. Upf. 
p. 98. 
Rhabarbarum finenfe, folio crifpo, flagellis rarioribus 
& minoribus. Amm. herb. 206. 
Rhabarbarum folio longiori birfuto crifpo , florum tbyrfo 
longiori & tenuiori. Amm. ruth. 9. 
Acetofa montana, folio cubitali oblongatiore crifpo, 
floribus m fubviridi luteolis. Meflerfchmid. Amm. 
ruth. 226. * 
Lapathum bardana folio undulato glabro. Hort. Chelf 
Habitat in Udce fluvii montanis, & circa lacum in 
Dauria. Meflerfchmid. ' 
in Cbina ad murum, vel in circumjacentibus 
terris, Tataria Chinenfi, loco lutofo frequens. 
DESCRIPTIO. 
§. VI. Radix flaviffima, apice albcfcit, ubi 
dehifcit in Gemmam, quae repullulat menfe Aprili vel 
O 4 ad 
