230 RHABARBARUM. 
culenta, fere infipida, parum acefcentia fmt. Ita- 
que apud nos etiam non levi cum fruttu cecono- 
mico fcri poffunt. 
Hinc concludimus, quod Rhaponticum cadem 
natura qua Rhabarbarum gaudeat; cumquc in va- 
riis hortis fatis copiofe crefcat, in ufum culinarem 
facile id quoque converti poffet, fi agricolae modo 
fcirent ex eo fruclum capere. 
Caulis ante florefcentiam decorticatus editur 
grata aciditate imbutus. 
C U L T U R A. 
§. XVI. Semina, uti aliorum olerum, tem- 
pore vernaK commode feruntur ; proxime anno in 
aliam planta transfertur tcrram, ventis non expo- 
fitam & fucci plcnam, argillaque mixtam. Per in- 
tervalla unius circiter cubiti ab invicem difponi 
debent, nec ampiius de novo transferri, fed ab 
herbis noxiis purgari. Hyeme plantas illas tegere 
non opus eft, quia climatis noftri patientes funt. 
Quo annoiiores fuerint , eo majora foliorum & 
caulis incrementa annua obtinent. Infignem igitur 
plantas iftius proventum in patria tuto nobis pro- 
mittere poffumus, fi modo vulgata fuerint femina, 
quorum fat uberem quotannis copiam profert. 
TabulalV. fiftit plantam quadruplo minorem. 
1. Flores m magnitudine naturali. 
2. Stamina cum Antheris. 
3. Piffillum ejusque ftigmata. 
4. Semina. 
XLL 
