T M N I A. 
79 
quam lati, infuper funt articuli hujus vermis 
undecim circiter lineolis longitudinaliter exarati, 
ab utroque latere. 
Si hic vermis luci & meridiei objicitur , ut 
peliucidus confpiciatur, in eo obfervamus quafi 
inteftina undulata & flexuofa, intra fingulum ar- 
ticulum, diftinfta & propria. Si jam bafin arti- 
culi eam dicamus partem, quse alteram ingredi- 
tur; invenimus in altero latere plano bafi pro- 
ximo, magnum teretem porum feu foramen, 
quod os dicamus, cum per ' illud humores fugat, 
ut & auram interdum attrahat, cum bullas aereas, 
aquse redditus vermis, poftquam aeri fuerat ex- 
pofitus, hifce foraminibus expellat. 
In hoc ipfo poro feu ore finguli articuli, ob- 
fervatur etiam Roftrum minimum, cylindricum, 
quod pro lubitu emittit vermis, ut eo facilius 
repat, & eo innitatur ac vellicet adjacentia, & eo 
demum alimentum attrahat, quod a paucis obfer- 
vatum. Patet igitur apertiilime, unumquemque 
articulum vermis hujus os proprium habere, feu 
aperturam juxta bafin alterius lateris , per quara 
roftrum fuum rainimum emittit cylindricum, in 
ufum reptationis & nutrimenti. Proxime ante 
hoc ipfum ofculum, paullo proprius ifti lateri, 
quod fequentem excipiet articulura, alium ha- 
bet porum, oblongum tamen & adeo parvum, 
Ut vix oculo nudo obfervari queat. 
Vermis hic crefcit more reliquorum , novis 
articulis accrefcentibus verfus apicem anguftiorem. 
Cum autem fefe multiplicet, fit hoc communiter 
ad . extremitatem craffiorem, ubi a fe invicem ar- 
ticuli 
