LIGNUM COLUBRINUM. in 
tem aggreditur , nec dimittit eum, donec ecciderit. 
Hoc fpeElaculo edocti Chingaia hanc radicem venenis 
refiftere didicerunt. Hinc fole clarius conftat, 
Garziam & Kcempferum unum eundemque ferpen- 
tem, candem mufteiam, eandemque radicem ad- 
umbraffe: Confufa autem idea genuini Ligni Co- 
lubrini inde orta eft, quod GARZIAS fub no- 
mine LIGNI COLUBRINI tres d,verfas defcripfe- 
rit fpecies, quas omnes in infula Zeilana crefcere 
tradit. Harura fpecierum chara&eres praecipuos 
feligemus, ut inde quodnam fit genuinum illud 
LIGNUM COLUBRINUM, concludi queat. 
«) LIGNUM COLUBRINUM PRIMUM & 
LAUDATISSIMUM illud efi , a quo fuhjidium quce- 
rit viverra, vocaturque incolis Rametul. Duorum 
vel trium palmorum magnitudine affurgit , paucis vir- 
gulis , 4. aut 5. duntaxat tenuihus. Radix quce ma- 
xime in ufum venit , veluti tenuiorum noftrarum 
vitium radices , multis capitihus aut nodis fe propagat, 
ita ut femper radix aliqua extra foium fe exferat. 
Radix hsec ex candido cinerea eft , folida admodum, 
amaro guftu. Folia perficcz , magis tamen virentia. 
Flos longe a foliis racematim cobceret, pulcherrimo 
colore rubens. Fruftus fambuci , fed rubens cf du- 
rus, racematim cohcerens , veluti in Periciymsno. 
(3) SECUNDUM genus , veluti primum , ad- 
verfus vznena commendatur. Arbor ejl punicce fimi- 
lis fpinis brevibus & firmis borrida, cortice candido, 
denfby rimojb, folido & amaro , non tamen veluti 
prioris cortex. Foliis ejl luteis , adfpei\u pulcherri- 
mis. Hanc autem , fi juxta aliam quampiam arborem 
proveniat , per fummos ejus ramos ferpere atque cu- 
curbit* modo ampletti ferunt. SeUt Lignum cum 
radi- 
