PAN SUECUS. 
235 
Multa heic commemorari poflent de fingu- 
lari pecudum propenfione in hoc vel illud vege- 
tabile, qu<£ tamen exponere brevis opella non 
permittit. E. g. quod Oves prse omnibus eligant 
Fejiucam ovinam, e qua pinguefcunt magis, quam ex 
quocunque alio; Quod Caprce certis dele&entur 
herbis, fed proprio inftru&se adpetitu, varieta- 
tes ciborum magis quserant, nec diu facile uno 
vefcantur genere; quod Anferes praecipue expri- 
mant femina Feflucce fluitantis ; quod Sues avide 
quserant radices Scirpi paluflris , dum virent, fed ari- 
das ne guftent quidem; hinc vanum eft machi- 
nas infticuere, ad radices Scirpi ex aquis extra- 
hendas & torrendas in ufum horum animalium 
per hiemem. Quod hoec animantia corrumpant 
prata, ubi Scorzonera crefcit, ut, radicem ejus, 
fuas colligant delicias, & exarent agros, ad per- 
quirendas radices Stacbyos paluflris. Agricola credit 
eos prodeffe agris fua volutatione, tollendo ra- 
diccs Tritici repentis , quas tamen nunquam come- 
dunt, nifi fumma cogat neceflitas. 
7. Ut brevibus cun&a proponam : difpofui 
herbas Floras Suecicae fecundum fuos numeros, & 
ut brevitati ftudeam , adhibere neceflura fuit no- 
men genericum & breve atque minus fufficiens 
epitheton, quod tamen ex ipfa Flora illuftratur. 
Diftinxi pecora ad quamlibet herbam in V. Co- 
lumnas, quarum I. BOVES, II. CAPRAS, III. 
OVES, IV. EQUOS, V. SUES continet. Per 
flgnum (O eas notavi herbas , quse comedun- 
tur; per fignum (o) quas non eduntur; utroque 
hoc numero, ubi interdum devorantur & inter- 
dum refpuuntur, vel eduntur, ubi pecora fc. iis 
magis funt adfueta, & magis famelica, fed alias 
non itera. 
v 8. Ad 
