426 DE PEREGRINATIONUM 
Ubi tarrsen illa cautela eft adhibenda follicite, 
ne initio nimia obfcrvandornm mole confundatur 
ac perturbetur animus fcien li cupidus. 
Confultum tamen erit hoc principio Domi ma- 
gis, quam forisuti, ne inufit ita rerum admirntione 
nimiam ignorantiam prodamus & fic nofrrnm natio- 
nem cxponamus contcmtui & rifui esterorum. 
Debemns peregrinari in vernanti noftra astate, 
dum corpons animique vigor adhuc florent, dum 
inconcuflas vires habemus, & astatis adhuc alacri- 
tas nobis ineft; antequam familia, & domus, & 
placens uxor, & domeflica negotia cura? nobis 
cordique effe cocperint. 
Pofteaquam hac ratione peregrinationis veftrae 
prima .Jepofueritis rudimenta intra patriam , tum 
demum idonei eritis, qui in veftrum & publici 
emolumentum, pedem promov-atis extra patriae 
etiam terminos, ut ea foris cognofcatis, qua: j domi 
non potuiffent cognofci, & fjc omnibus probe ex- 
cuffis ac examinatis, rite perfpiciatis , num, & qua 
ratione patriae inftituta, per peregrina & extranea 
excoli polfint, ne forte exiftimetis ea, quae Parifiis 
in ufu funt, ufurpari etiam poffe in quovis tu- 
gurio ruftico apud noftrates; & quod palmarium 
eft, ne meliorem cognitionem habeatis eorum, quse 
in Gailia, Anglia, Germania aliisque in terris agun- 
tur, quam eorum, quae fiunt in veftra patria; hoc 
eft, ne, quod in proverbio fertur, fitis foris lyn- 
ces , domi talpae. 
Sed ne patientia veftra abutar, filum Orationis 
nunc abrumpo, ut quod reliquum eft: temporis 
Votis ac Gratiarum a&ionibus relinquam. 
* * * * * 
Tibi, OMNIPOTENS DEUS, omnium pri- 
mo grates pius ac devotus exfolvo pro immenfis 
beneficiis,' quibus me omni vitae mea3 fpatio, per 
fingu- 
