FLORA ANGLICA. 
NIA Mangarton & Sligo, quibus in locis diverfse 
plante mere Alpina, ut: Saxifragce , Rhodiola, Pa- 
paver , Serratula, Dryas , Arbutus , Alcbemiilu , Sib* 
baldia ali?cquc fe fifcunt. 
Haec regio prarftat cuilibet alii multitudine fpe- 
cicrum Menthce, plurimisquc gaudct Euphorbice fpe- 
ciebus. Nonnullce etiam heic occurrunt plantae, in 
aliis terris Europ-eis perquam rarse, ut: Potentilla 
fruticofa, Sibtborpia europaa , Dianthus glaucus , Ci- 
ft , • flirrejanus , Bartfia vifcofa, Erica cantahrica, Si- 
fyn brium monenfe, Mentha piperita, Euphorbia port- 
laniica, Smyrnium cormihiev.fe , Lychnis drubenfis , Po- 
lypodiiun camhricum , Tricbomanes tunbringmfis. 
Gnaphalium margaritaceum , & Dactylis cynofuroi- 
des incola alias AMERIC.ZE fcptentrionalis, in 
Anglia jus civitatis. obtinuerunt, 
CAPUT TERTIUM. 
Differunt inprimis Plantae SUECI^E ab AN- 
GLICANIS: 
I:o Quod longe plures plantse ALPINjE per 
] o j niam "Suecice occurrant, quam in alpibus Bri- 
tannicis. E. gr. 
Saxifragja. Becula. Erigeron. 
II:o, Quod plures etiam, nefcio quam <Jb cauf- 
fam, plantoe NEMOROS^ in Suecia fe fiflant, 
Junci 2. 
Ranunculi 3. 
.Andromedse. 
Violae 2. 
Pediculajr.es 3.' 
Diapenfia. 
Veronica. 
Lvchnis. 
A Etragalus 
Phaca. 
Tuihlago. 
Sonchus, 
Ophrys. 
Rubus. 
Arabis. 
III:o, 
