362 FUNGUS MELITENSIS. 
cundum, verum etiam quanta quanta ruhra eft; fi 
exficcetur & pulverifetur, faporis$yptici *) effe fen- 
titur. Prsctcrea nullum ex ea perfenfi odorem, un- 
de concludo, eam non in nervos, fed in fibras, maf- 
famque fanguineam agere. 
§. IX. 
V I s. 
Plantae RUBICUND^:, ut Radix Tormentill^ 
Sanguis draconis , Catecbu, Rumex fanguineus , Baccts 
Rbois , acidum plerumque continent, quod tcrreftri 
abforptum, vertitur in aufterum, quare etiam a Me- 
dicis in variis PROFLUVIIS SANGUINIS com- 
muniter adhibentur, quarum tamen ornnium nulla 
adhuc deteftarum, ad profluvia fedanda, majoremfi- 
bi hac ipfa palmam arripuit. Ad confirmandam fin- 
gularem ejus virtutem in Hcemorrhagia, Dyfenteria, 
variisque profluviis fanguineis, pulveris 5j in vino 
rubro affumto, id adferre neceffarium duxi, quod 
Bocco de plantis Sic. p. 82. de ea refert, quod fcilicet 
adftringat maxime, unde ei pra;cipua laus in cohi- 
bendis fanguinis profluviis, cujus gratia Melitenfes 
ex Gatila infula, illius in puiverem foluti fcrupulum 
autamplius, vino vel jufculodilutum, hauriunt, ducta 
a majoribus hac nunquam fallente medicina. Quod 
ulterius idem Boccomts in Mufeo pag.6r>. diffufo di- 
cendi genere explicat, e quo primaria libabimus. 
§. X. 
usul 
Hanc herbam refert Bocco in Regno Tunetano 
contra DYSENTERIAM expertiflimum efle medi- 
camentum, cujus mentio inter primos facla fuit a 
J. Fr. Habela de Melita, fed paucis; J. Labafi & J. 
Ferran- 
*) Saporis amaricantis fliptki, linguain adfrringentisj cum 
aufteritate mucilaginoja. Bocc. muf. 
