ACETARIA. 537 
nil potius, prasftantius nihil, quam qtiod ad vi&um 
pertinet. Elucefcit etiam in eo Summi Numinis 
ciementia, quod in Giobo hocce terraqueo, locu- 
pietiflimum nobis conceflerit penum, ex quo omnia 
ufui infervientia depromi poflint. Maximo tamen 
hocce quamquam fruimur beneficio, faluti noftrse 
minus fufficeret, nifi debito accurationis modo , fe- 
leftionem faceremus, fecundum propriam cujusvis 
vivendi rationem, optime inftitutam & variam. Ci- 
bus partim ex Animali, partim Vegetabili ex Re- 
gno, fumitur; Lapideum veroRegnum, inftar ve- 
neni, corporibus nil alimenti pra;bet, nifi. elementa 
illius a Vegetabili vel Animali prius fint adornata. 
Quum itaque Animalia non minus, quam Vegeta- 
biha nobis fint alimento, nullus ideo dubitet, quin 
hxc inter magn;: exiftat difcrepantia : Nec femper 
in fumma nutricndi vi, optima virtus latet. Primi 
in aurea nafcentium rerum setate homines , Vegeta- 
bilia pro cibo potiflimum & unice adhibucrunt: Ad- 
ventitius vero illeufus, animalium carnes devoran- 
di, recentior eft; aft, fuis utrumque aMmentorum 
genus gaudet praerogativis. Meum, B. L. jam erit 
propofitum, de molliori mitiorique illo corporis 
nutrimento, quod ex Vegetabilibus tantummodo 
defumitur, breviter agere, illamque Phytophagi» 
partem, quae menfam Acetariis fic dictis inftruit, 
levi adumbrare penicillo. 
§. II. 
Diximus fupra, animalia seque ac vegetabilia 
alimentum corpori adferre; modum tamen & gra- 
dum hdic inter maxime efle diverflim. Carnes nem- 
pe, ventriculi beneficio folutee & viribus vitae fub- 
actai, in gelatinam abeunt; dum porro Vegetabi- 
lia, eodem negotio, Emulfionis inftar, claborantur. 
Ula etiam, pauca ac confiftentia dafit excrementa; 
hxc vero, multa ac folutiora: quod optimum eft: 
