4 GENERATIO AMBIGENA. 
§. V. 
Quam indubium eft, fine ovo nullam fieri 
generationem , tam certum quoque, ovum fine ge- 
nitura mafcula, nunquam cxiftere fecundum. Cur 
vero haec tantopere fint neceflaria, quomodo 
combinentur, & quantum quisque fcxus contri- 
buat, illud nondum conftat, fed multorum votis 
quaeritur. 
§. VI. 
Vermiculos feminales Leeuwenhoekii vivos efle 
vermes, in omni genitura prolifica maris praefen- 
tes, ad noftra tempora firmiter fatis credidit orbis 
eruditus. N. D. PRiESES Lugduni Batavorum 
1737 commoratus, curioforum quorundam amico- 
rum & commilitonum utebatur confortio, quales 
erant J. Fr. Gronovius, Flora; Virginicae Auftor, 
hodie Conful Leidenfis; D. v. Swieten, hodie Lib. 
Baro & Archiater Imperatoris; Ifdac Lawfen, pT* 
memorice Scotus, Med. exercitus Angiiae; D. Lie- 
berkidm, p. m. Berolinenfis; D. Kramer , Au&or H- 
bri artis Docimaftica;; Joh. Bartfch, p. m. Regio- 
monte - Boruflus , Jfred. Surinamenfis; & D. Abrah. 
Ens , Pomerano -Petropolitanus. His igitur quodam 
die congregatis, oftendebat D. Lieberkiihn pra;- 
ftantiflima fua microfcopia, quem rogabat. N. D. 
Prcefes, ut horum ope vermiculos feminales in cane 
obfervandos praeberet, quod ftatim impetravit; 
Contemplabatur illos adcurate, atque infeclorum 
naturae gnarus, ftatim vermiculos hofce Leuven- 
hoekianos non effe corpora organis nroedita & ani- 
mata, atque adeo, neque infecla, neque vcrmes, 
fed particulas mutas, quarum motus a calore depen- 
deret liquoris , rotundo ore exclamabat. %aefen- 
tes omnes attenti hos intuebantur, & oculis fuis 
alii 
