FUNDAMENT. FRUCTIFICATIOMS. 283 
catione proxime convenire, licet difFerant alise 
plantarum partes. Is enim in Epiftolis Medicinali- 
bus , Tigur. 1577. p. 113. de Flore & Fru&u ita diif- 
ferit: Ex bis, potius quamfoliis , ftirpium natara & 
cognationes adparent : his notis (fructu fen/ine^ & flore) 
Staphifagriam 6f Delphinium Aconito ffvy.<pv\xs eivat 
fioTclvx^ facile deprehendi. Unde etiam follicite in 
fuis figuris omnium primus feparatim fru&ificatio- 
ncm delineare ftuduit. 
C^SALPINUS (Andreas) in libro de plantis, 
Flcrentia 1583. integruro Syftema Botanicum ex fru- 
clu exftruxit. Maximus fane in Theoreticis omnium, 
cri ad finem usque fuperioris feculi vixerunt, hic 
fuit Botanicus. Metamorphofin plantarum, leges 
Syftematis & Jonge plurima, qua? ad noftram aeta- 
tem intacla jacuerunt, Csefalpinum dilucide atque- 
diftincie intellexiffe , palam eft. Ex fine planta- 
rum ultimo argumentum duxit, quod planta <;x 
Semine oritur, Radicem agit, & caulem cum Fo- 
]iis, Caulis florem, FJos Pericarpium, hoc Semi- 
na, unde Semen finis ultimus a natura obtentus & 
intentus; ex hac igitur parte frucnficationis fund;i- 
mentum Botanices erat defumendum, quod bene 
quidem erat collocatum, fed ar&is nimium circum* 
fcriptum limitibus. 
COLUMNA (Fahius) Ecphrafis p. altera Roma. 
1616. foliorum inquit p. 69. effigies , in conferendis ge- 
neribus parvi facimus ; non enim ex foliis , fed ex Flore 
Seminisqne conceptaculo & ipfo potius fe-nine plantarum 
affinitatem dijudicamus , refpondente prafertim fapore in 
reliqua planta parte. Et p. 63. Prafcripftt DEus O. 
M. plantis , ut fructum & femtn perficerent juxta genus 
fuum, quod praterire non poteft , C5* hacusque ab Her- 
bariis ftudiofis non animadverfum, nec ab ipfo Diofcori- 
ie & antiquioribus. 
Hasc 
