FUNDAMENT. FRUCTIFICATIONIS. 285 
§. IV. 
Exorta in re Botanica per fru£lificationem Iu= 
ce, ubi Genera determinare coeperunt, partes re- 
ceptas fru&ificationis non fufficere varii intellexe- 
runt Botanici, unde etiam Tournefort ipfe ad va- 
ria genera plantae habitum addere coaclus fuit, ge- 
nera ut fervaret naturalia, neque diverfa confunde- 
rentur; inde Magnol. in Pncefatiom ad Hortum Mon~ 
fpelienfem: Puto , inquit =, non certos omnino dari poffe 
plantarum characteres , quibus varia earurn genera per~ 
fette & femper a fe invicem diflinguuntur. Illud qui- 
dem tentarunt peritiffimi Botanici , fed hactenus afecutus 
efi nemo , nec miriim , nam defumi non potefl hujusmodi 
cbarailer, nifi ex fioribus & capfulis , vel ex feminibus> 
atque ex iis defumi femper non poffe & experientia certo 
confiat & uno cf altero exemplo fic demonftro &c. Sed 
hsec locum habuit objectio, quamdiu intra ar&io- 
res limites includebantur Botanici, & fecundum 
fundamenta TOURNEFORTII pro fruaificatione 
tantum habebantur Corolla, Pericarpium & Semina: 
jam vero poftquam Calyx, Nectaria, Stamina, Piflilla 
eorumque partes funt addita, fufficientes plane ad- 
funt notK characterifticae. 
HEISTERUS tandem, his omnibus pera&is, 
ex magno Anatomico fit Botanicus, & contendit 
fundamentum fructificationis non fufficere, & faci- 
lius Syftema ex Foliis condi poffe, cum plantse Iti- 
dicse raro m noftris hortis flores producant, & ta- 
men cognofci debeant; neque enim fe videre di- 
cit, qua iege teneantur Botanici ad fruclificatio- 
nem potius flricle fequendam, quam externas Plan- 
ta? partes. At vereor, ut valde follicitus centuri- 
am plantarum Indicarum, quas antea non viderat, 
explicare potuiiTet, cum Tiro fingulas, vifa fru- 
ftificatione, mox determinare poffit. Sed quid- 
quid fit, Botanici fontem videre debent, unde Fun- 
damen- 
