446" 
RAPHANIA. 
quem Sinapis & Armoracia in os atque nafum, 
cdit; quod ex fymptomatibus liquet. 
Quare autem morbus recurrcntibus. paroxysmis 
infeftet, non magis apparet, quam cur alterni in 
intermittentibus febribus accclfus fint, ubi mafTa 
fanguinis acido eft infecta; ve! cur alvi & urinse 
fecretiones folitis ftimulcnt temporibus. Nervofi 
enim Syfternatis Hiftoria, nondum, quod fatemur, 
ad umbilicum perducta eft. 
§. IV. 
Hac occafione in confiderationem fui Siliquae 
Raphaniftri me trahunt. A Signatura externa vi- 
rcs Plantarum defunferunt Veteres, rati Creato- 
rem O. M. non pofuiife homincm, in tanta vene- 
natarum plantarum multitudine, fine ideis innatis 
& natura? inftin&u, quo fibi cavere poflet. Id- 
circo cuiquc herbre infcriptas efie fignaturas, ne- 
mini non intelligendas, ftatuerunt. Sic Rubras 
mederi Hamorrbagiis ; Flavas Ictero, Luridas elfe 
venenatas f Spinofas non efculentas , & id genus plura. 
Quce vero Theoria, ubi Jate nimis eam extende- 
rant mcdici, & jufto plura fibi finxerant, derifa 
abiit, Non mei eft propofiti, caulfam hujus agere 
vel excitare. Sine debita vero obfervatione mit- 
tere Raphaniftri filiquas non debui, conftantes ar- 
ticulis, quorum geniculi attcnuati funt adinftar 
geniculorum Digitio laborantis, vel diu jam vio 
lentifiimis fpasmis cruciati. Quafi Natura ita de- 
pi6tos voluifiet fpasmos geniculorum, ab ifto 
fruftu excitandos. Flores prasterea Raphaniftri 
lividis diftimSti funt lineis, perinde ac fi vaforum, 
in hoc morbo tumentium, color fimul indicaretur. 
Excogitavit Natura aliquas adfpectu bifpiclas , tactu tru- 
ces , ut tantum non vocem ipfius Natura fingentis ratio- 
ncmque reddentis exaudire videamur. Plinius. Sed 
haec in tranfitu. 
Quod 
