P E L O R I A 
re velimiis characteres , quod regula? adverfatur in 
Botanica fundamentali , quae univerfim decernit, 
herbas in fru&ificatione difFerentes in genere quo- 
que differre debere. Vid. fnndam. Botanic. No. 166. 
171. i8.x« 
XI. N O M E N. 
Quum unicuique plsntarum generi diftinftum a 
ceteris nomen tnbui debeat, ne deftitutam piftillo 
campanam referat, hanc nos herbam peloriam 
nuncupavimus , nornine, ut putamus, haud incon- 
gruo, utpote cujus origo a Graecorum tts\c- f arce£ 
fenda eft, quod derivatur a 7re\w, verto & monftrum 
fjgnificat, quippe in quo verfus videtur communis 
naturae ordo. Undc Apollonio Rhodio partus mon- 
ltrofus dicitur Tret.wq tskoq. Nihil autem monftro- 
fius elTe poteft, quam quod in noftra evenit, nempe 
ut plantae,quae flores antea irregulares produxit, dege- 
ner proles regulares proferat, neque folum a genere 
matris, fed claffe in tota plane abeat, adeoque exem- 
plo, quod in Botanica fine pari eft, efficiat, ut nemo 
eam ob florum diverfitatcm agnofcere amplius queat. 
Hoc certe non minus prodigium eft, quam fi yi- 
tulum, capite lupino praeditum, vacca pareret. Recte 
Plutarcbus 2. 472. avite, inquit, Ficus, aut olea rmS 
requirimus : & ex calamo Ficus non provemt* 
Antb. 50. 
XII. CONCLUSIO. 
Ea fuitrecentis feculi noftri feligitas, ut phaeno- 
mena nonnulla priori ckvo non incognita folum, fed 
& incredibilia, detexerit. Quod aphidum prone- 
ptes ab avia? conceptione generarint, res eft, in qua 
naturae leges mutatae videntur. Id tamen inftitutae a 
Reaumurio obfervationes confirmant, quamvis ad- 
huc plures requirantur, priusquam res tam paradoxa 
extra omnem dubitationis aleampofita cenferi queat. 
Trem- 
