MUSEUM PRINCIPIS. 
299 
pitaculo geffit, Sebaeque quaraginta. In hoc 
ipfo elncet clementia fummi Creatoris erga 
humanum genus, quod hoc inftrumento cre- 
pitaculi dederit hominibus facultatem fibi ca- 
vendi a morfu hujus fumme lethalis ferpentis: 
quoties enim morfum peragec, corpus fuum 
citiffime contrahet, ut faciendo iclum caput 
protrudat, quo ipfo crepitaculum hoc fonum 
edit, ex quo periculum imminens evitare fciunt 
homines, quod brutis denegatum eft. 
d Sacerdotes noftri e Penfylvania reduces , ad 
unum omnes referunt, hanc Viperam, vifo in 
arbore fciuro , ad ejus radices procumbere, 
fciurum oculis radiantibus & riclu hiante, ut 
folet felis murem , contemplari; hunc vero 
confternatum arborem circumcurfare, effugia 
quaerere, tandem vero, velut fafcinatum in 
os anguis infilire. vid. Linn. de telluris incremen? 
tOy prcefat. 
e Eft morfus hujus ferpentis venenatiffimus, mor- 
tem accelerat intra unum vel ad maximum 
duos dies, 
/ Antidotum hujus morfus eft radix Polygalae 
caule fimplici ereclo; foliis ovato-lanccolatis 
alternis integerrimis, racemo terminali ereclo. 
Gronov. flor. virg. 180. Hoc ipfum fylveftrium 
virginianorum antidotum nuper detexit GarifT. 
Tennentius, qui docuit , veram ferpentariam 
virginianam nec Ariftolochiam , nec Dorfte- 
niam, nec Actaeam, nec Refedam, nec Pre- 
nanthem effe, fed prsedi&am fpeciem Polyga- 
lae, qua hodie fpeciflci inftar in febribus in- 
fiammatoriis utimur. 
g Ad quinquepedalem longitudinem excrefcit fa?- 
pe ferpens haec, praecipue in Brafilia & Virgi- 
nia invenitur, per falebrofa loca citiffimofer- 
tur 
