SPONSALIA PLANTARUM. 
333 
§. IV. Ubi itaque adeft propulfio fpontanea 
humorum, ibi etiam adeffe vitam (§. II.) conftat. 
In vegetabilibus & plantis eft propulfio hurcorum 
(§. prcecedj. Ergo vegetabilia cc plantas vivere 
nemo non videt. 
Plantas vivere etiam veterum quibusdam fuiffe 
perfuafum, multa funt, qua: evincunt; fed jufto 
longius progrelE, anirnam otiam plantis addixerunt, 
&, dum effe voluerunt perfpicaciffimi , apertis ocu- 
lis caecutierunt. Tria enim genera animarum for- 
marunt, quarum hominibus rationalem, brutis fen- 
fitivam, & plantis demum attribuerunt vegetativam; 
Sed haec enumeraffe, eft etiam refutaffe; Credere 
tamen fas eft, vitam animalium a vita vegetabi- 
]ium in eo diffcrre, quod illa gaudeat fenfationc, 
h&c vero non (Fundam. Botan. §. 3..) 
Suffcicnter licet a nobis oftenfum fit, plantas 
non fecus aique animalia fuam degcre vitam; variis 
tamen rationibus adhuc eandem fulcire veritatem 
non ab inftituti ratione alienum judicamus^ Acce- 
dit itaque 
(«) Nittritio. Ubi eft nutritio, ibi etiam ad- 
effe propulfionem humorum, confequenter vitam, 
ex ipfa vi & fignificatione vocis liquido conftare 
credimus; omnes herbas atque planta? accipiunt 
nutrimentum e terra; Ergo vivunt. Nutrimentum 
plantarum ex tenuiffima fleri humo, quae, median- 
te aqua, ad radices earum defertur, non fimplici 
evicit ratione Kylbel a). Hinc fequitur id, quod 
quotidiana etiam experientia omnibus in terris nos 
docet, vegetabilia ubi fatis humoris, hacce tenuif- 
fima humo impnegnati, attrahere nequeant, mar- 
cefcere, decidere, & tandem fame veluti enervata 
vitam 
4) DjfTertar. de caufla fertilitatis terrarum, Lugd. 1743. 4to. 
Lat. GalL Stockh, 1745. 8vo. Suet. bis. 
