SPONSALIA PLANTARUM. 377 
§. XXXIII. PLANTARUM VENTRICULUS eft Ur~ 
ra, de qua nutrimentum ; & tenuiflima hutrnis, earum 
cbymus (§. IV. Lit. *). 
vasa chylifera radix , quae chylum a ventri- 
culo ad corpus plantae deferunt. 
ossa truncus, qui herbis robur fefe attollendi 
concedit. 
pulmones folia, per quEe tranfpirationem fuam 
peragunt (confer. §. III.). Folia etiam musculis 
aflimilari queunt , quippe quibus, percutientibus 
procellis, movetur plan.ta. Herbae itaque foliis in- 
ftru&ae, marcefcunt, nifi aurae expofitfe; plantae 
vero fucculentre & foliis orbae, e. g. Eupborhia, 
Cacli, Cerei, Melocacti, Opuntia, Stapelia in hyber- 
naculis, loco licet maxime ab aura remoto, vigent. 
Si arborem foliis luxuriantem, tellate in claufo con- 
clavi, collocas, perit; fed fi hyeme, foliis fpolia- 
tam, falva manebit. 
cor calor. Plantis nec eft cor, nec idem opus 
eft; eodem enim modo vivunt, quo Polypus in 
regno animali; Humor namque aeri immixtus, per 
fua vafa propellitur, retro vero non circulatur. 
(§. IV. Lit. «.) 
Vafa fanguifera animalium in varios dividuntur 
ramulos. ita etiam in plantis. Plant33 plerumque in 
ramificationibus fuas partes tenent genitales , non 
fecus ac animalia in ramificatione vaforum iliacorum, 
hac tamen differentia, quod illarum ramificationes 
furfum tendant , horum vero retrorfum ; hinc ergo 
veteres , planiafn effe animal inverfum, dixerunt. 
Flos qui antheras Mafculus, qui ftigmata Femineus, 
qui utraque continet Hermaphroditus dicitur. Fund. 
Botan. § 148. 
§. XXXI V. Ex dictis jam intelligitur , florcm 
antheris initructum, absque ftigmatibus, mafculum 
eile (conj. §§. XXI. XXII.), ftigmatibus vero gau- 
A a 5 den- 
