CURIOSITAS NATURALIS. 562 
Deuni itaque omni profequamur amore, ejusque 
voluntati conformiter vivamus. 
Naturalium rerum contemplatio nos ad Deum, 
manu veluti inje&a, ducit, oftendens, eum adeo 
pulchre nos inftruxllfe, domicilium adeo eximie 
noivis prceparafle, quin & omnia, noltram promo- 
tura utilitatem, concefliffe, ut, fi bene valere cupia- 
mus, necetfe eft, acceptis rite utamur, quod neu- 
tiquam fieri poteft, nifi ea re&e intelJigamus. 
Quis, qusefo, adeo certam atque indubiam per- 
cipere potelt notitiam Omnipotentis , Gloriofi, Cle- 
mentiffimi atque Sapientifiimi Dei, ac qui eum ex 
operibus contemplatur fuis? Hinc argumenta ad 
Atheum convincendum validiflima, ex operibus 
Creatoris defumfere Theologi. Quando natura 
prseunte animadvertimus, quantum a Summo Crea- 
tore nobis fit in naturae regnis adpofitum, quod 
tamen, etfi quinque fenfibus externis ornati, non 
intelligimus ; Nonne fumma modeftia revelationem 
Divinam traftare fas eft, atque ea neutiquam reji- 
cere, quaj neque ibi intellexerimus ? Pulchre Sal- 
vator apud Johannem Evangeliftam , C. III, 12. 
Qiiod fi terrena dicam vobis , & non creditis , quomodo, 
Jfi dixero vobis ccelejiia , credetis ? 
Clarius igitur fole ipfo erit, Scientiam Natura- 
lem principem facile elfe reliquarum fcientiarum, 
atque digniflimam, cui homo omnem navat ope- 
ram & indultriam , cum fit nihil nifi Scientia Di- 
vina: Etenim aperit non folum cauffam cur crea- 
tus fit homo, fed eum quoque ad cognitionem 
Majeftaris, Sapientiae, Omnipotentia? , Omnifcien- 
tia>, atque Clementia? fui Creatoris refta perducit 
via, fine qua cognitione iis, ad quas aDeo creatus 
§ft, non frui potefl; commoditacibus. 
Nn 2 Hasc 
