( 
MORBI CLASSICI. 15 
que celerius Noftalgiae malo tanguntiir, fimiliter 
fere atque Sueci noftri & item Helveti , cum ad 
Hollandiam commigraverint, ubi nulla huic morbo 
medela, nifi quae in fortiori corporis motu fita eft. 
Ubi vero vis morbi hujus invalucrit, transfpiratio 
indies magis magisque extenuatur, & humores, per 
confuetos e corpore meatus exitum molientcs, jam 
refidui per alias vias eadem quantitate evacuari 
non pofiimt. Sed quoniam excrcmentitii funt, & 
hoc modo tamen quotidie augentur, corpori vehe- 
menter nocent. Per moram fenfim plus plusque 
corrupti , vifcidi & immeabiles fiunt vafisque in mi- 
nimis ftagnant. Hinc plenitudo & gravitas , cjus- 
que in toto corpore fenfus; hinc dolor capitis to- 
tiusque corporis gravativus; hinc debilitas, laffi- 
tudo ,*cardialgia, inappetentia , naufea, vomitus, 
diarrhoea, dolor inteftinorum , & tandem funefta illa 
febris, quam ante nominavimus mefenterica difta 
vel amphimerina. His accedit, quod homines ad 
morbum difpofiti, non folum humidi aeris vel mi- 
nutifiimum attrahant, fed perniciofas etiam & pu- 
tridas exhalationes, quarum in navibus ingens eft 
copia. 
§. XI. 
Praecipuum igitur nunc fontem indicafte mihi 
videor, funeftus unde ortus morborum, quibuscum 
nautaj conflictabantur, promanarit. Hinc quoque 
juxta patet, praeter laborem, nullum Noftalgise 
tutius fore remedium, quam ut animi languidorum 
erigantur. Rem innuo confideratione eo dignio- 
rem, quo certius eft, decuriatis noftris (inroterade 
batsmcin) praeter viclum qualemcunque & vcftitum, 
fub tota illa expeditione, periculofa fatis & mole- 
fta, nihil remanere mercedis & incitamenti. Quo 
idcirco fit, ut animum & alacritatem defpondeant 
omnem , fiiumque officium , quo funguntur , non 
mili- 
