FEBRIS UPSALIENSIS. 
PROGNOSIS. 
Quibusdam annis hic morbus apparet conta- 
giofus, efle autem revera non aufim affeverare, 
nifi petechizet; morbi.enim endemii a communi 
caufa originem ducunt, unde fit, ut omnes fere in 
una eademque domo afficiantur, quafi contagio afti, 
quod vero non ita fe habet; ieepiffime enim unus 
tantum in domo corripitur, reliquis tamen, qui 
xuram ejus egerunt, fanis, quamvis quotidie asgro 
adfuerint. 
Alii au&ores hanc febrim vaide acutam tra- 
dunt; apud nos vero tarde adolefcit & declinat, ut 
aliquando unum, duos, immo tres menfes dimetiri 
poffit, feupeque lnftar febris intermittentis poft in- 
tervalia redeat. 
Non obflante, quod hic morbus, indole ejus 
jam penitus perfpecla, omnino mcdicamentis ce- 
dat; vitam tamen a3gri in tuto futuram haud dixe- 
rim, fi fimul Petecbiis , Aphthis aut Deliriis infefte- 
tur; qui fub paroxyfmo Convulfionibus agitantur, 
plerumque decedunt. Pierique, quos hic morbus 
invadit, aliquotdies, quafiGravedinemcumpreffione 
fupra finum frontis, fentiunt; alii rigiditatem ver- 
fus cervicem, quse quo major, eo eft morbus mihi 
diuturnior vifus; cumque maxima fit, convulfio- 
nes plerumque vel faltem figna maiignitatis a fyffce- 
mate nervofo , utAgrypnia, Inquietudo, Delirium, 
defeflus virium aegrum affligunt. 
C U R A. 
Variis remediis in hac febri dcpeilenda tenta- 
tis, eo tandem perventum, ut curatu non fit diffi- 
cilior, quam alia quaedam, nifi figna malignitatis, 
ut petechice, convulfiones , aphthre adfint, qui cu- 
randi modus fequentibus abfolvitur : 
l) VOiMI- 
