9° 
BUXBAUMIA. 
Species quidem nnica tantum nobis nota; at 
vero legit D. D. HOLM , Danus , hifce diebus fpe- 
ciem vafculo oblongo feu cylindnco, duplo lon- 
giore, vix latere altero plano, nec membranaceo: 
non tamen facile dicam, num pro varietate vel 
diftincia fpccie habenda fit. 
§. VIT. 
N O M E N. 
BuxBAUMiiE Buxbaumius ipfe nomen huic im- 
ponere decrcverat, nifi ipfum fe honorare turpe 
duxiffct. hallerus primus itaque Buxbaumiam 
appellavit, ne buxbaumio quid detraheretur ho- 
noris, cujus tamen recordari nos decet ob amplum 
& difficile orientale iter, quo multas novas detexit 
plantas, quamvis perfunciorie plerasque fuas abfol- 
vcrit & Buxhaumiam aphyllam feccrit. Buxbaumia 
itaquc diftincium fit inter mufcos genus, & nomen 
buxbaumia aphylla. 
§. VIII. 
CONCLUSIO. 
Utilitatem mufci a nobis defcripti ne apud nos 
quceras Lcclor benevole: admireris potius opufculi 
tam parvi ftruciuram miraculofam, a summo arti- 
fice non fruftra faciam. Integritatem partium hic 
aeque deteges, atque in majoris voluminis & formae 
perfectioribus creaturis. Leges matrimoniales hic 
celebrari videbis. Infpicias modo Capitulum mira? 
ftruciurse, turgidum ventriculi inftar , in finu foe- 
tum fovens: ne pereat embryo, ne extinguatur te- 
ner frucius, aquam, acrem & folem vehementer & 
manifeftius, quam forte ullum aliud vegetabile, ex- 
petit: ita ut diverfa elementa junciis auxiliis con- 
fervationi ejus inferviant. O quam admiranda funt 
Opera DIVINA > quam ftupenda : e minimis aeque 
ac 
