1 
H4 TRANSMUTATIO FRUMENTORUM. ■ 
Ubro, veftitam cortice, ex quo folia promanant & 
reliqua; fed hae partes in diverfis plantis, diverfi- 
mode e fuis fibris&canalibus contextae funt. Crefcit 
& extenditur atque multiplicatur hsec vita planta- 
rum quafi in infinitum, nec terminatur fua fponte, 
nifi rumpantur integumenta, non cafu lacerata, fed 
jfecundum Jeges & ftruct.uram partium conftituen- 
tium plantfe, dum cortex explicatur in Calycem, 
liber expanditur in Corollam, lignum fcinditur in 
Stamina & medulla coacervatur in Semina. Hoc 
fafto , terminus imponitur vegetationi & vita prior 
definit, ubi nova efle incipit: & hoc tam conftanti 
lege, ut nulla planta fine fru&ificatione , nullus 
fine eadem tepminus vegetationis. Obfervemus has 
fru&ificationes tam conjlantes & uniformes in fua 
fpecie , ut nunquam Violas ferant Rubi , nec Ficos 
Rhamnus, fed in eadem planta femper conformes 
flores & uniformes fruftus. Quod vero ad mon- 
ftra attinet, hifce non immoramur, ubi flores plani 
& floriferi e fimplicibus pronafcuntur , qui non 
funt nifi libri fuccofioris affluxus humorum, qui 
folvit exteriorem fuperficiem ligni, & non finit 
lignum indurari, quod e libro exficcato & arido 
evadit. Non ferit hanc legem major vel minor 
planta, quae non magis conftituit diverfam fpeciem, 
quam major & minor Equus ex eadem matre pro- 
gnatus ; neque fru&us dulciores aut acidiores diver- 
fitatem arguunt , novimus enim Vites seftate calida 
& humida dulciores edere uvas, quam fi ajftas fuerit 
frigidior, quando uveb ejusdem arboris mag's ace- 
fcunt. Conftans, immo conftantiflima, naturae lex 
eft, quod fimiles procreentur a fimilibus , nec im- 
bellem feroces progenerent aquilae columbam. 
§. XII. 
Semina plantarum evolvamus fufpenfa manu, 
intueamur partes conftituentes , obfervabimus intra 
tuni- 
