122 CULINA MUTATA. 
Africam & Afiam obfervemus , Africanos etiamnum 
Glandes e, Oiiercu vulgari, brevibus pedunculis Bauh. 
biftor. I. p.jo. feu eadem varietate, quse ad Hun- 
neberg noftratium in Weftrogothia crefcit, fumtas, 
affare atque comedere, quippe quse, ut caeteri etiam 
fruftus in auftralioribus terris, multo funt majores 
& dulciores , quam in noftris. Poftquam vero Ce- 
res , aut alius quisquam immortalis venerationis at- 
que memorias, FRUMENTA hominibus detexit, 
glandes tandem, ceu amarae, fpernebantur. 
§. IV. 
MALVA veteribus inter communiflimos erat 
cibos, fed, quae jam non amplius in noftris com- 
paret menfis. Illis, qui , a mollitia longius remoti, 
durioribus utebantur cibis, graviores vero fuftinebant 
labores , necefiarium fuit interdum alimentum quod- 
dam emolliens , ut alvum fervarent apertam. Unde 
Martialis : 
Exoneraturas ventrem miM villica Malvas 
Attulit. 
Ad quam autem fpeciem Folium hoc Malva?, fan&ifii- 
mum Pythagorse, referri debeat, meum non eft de- 
terminare. Etenim omnes fere plantae ordinis Mal- 
vacei eadem funt virtute praeditEe; probabile eft; 
fuiffe Alceam rofeam fecundum Cafp. Baubin. pinac : 215. 
quae quotannis in noftris feritur hortis, fed cujus 
tamen ne folium quidem hodie decerpitur in ums 
culinarios. SPINACIA oleracea, herba veteribus 
ignota, ftatim poft redditam fcientiis Iucem & di- 
fperfas barbarei nubes in culinis tam frequens fuit, 
quam Malva ibidem confpici defierat. Et rationem 
quidem haud difficulter invenimus, cur Malva? folia 
Spinacise cedere cogerentur. Haec enim mollior 
eft atque magis infipida, & tenui prorfus caret to- 
mento, quod in Malva fenfum non gratiffimum 
linguae conciliabat. Satis perqiufive"runt Botanici, 
unde 
