lj% MEDICAMENTA GRAVEOLENTIA. 
diga ubique difpenfavit natura, & quorum vires hodie 
inexpertas futurus dies producet in fugam mille ma- 
lorum. Tum vcro omnium expiicabitur oculis, quo 
jure a graveolentibus abhorrentes Medici , omncm 
horum in morbis curandis ufum, ut impium, damna- 
rint. Quamvis enim negari non debeat, quin foetida 
incautc exhibita, multis dcleteria fuerint, adeo ut 
de illis maxime valeat canon: Medicamenta heroha in 
manu imperiti , funt uti gladius in dextra furiq/l ,* cafte 
tamen & prudenter adminiftrata non magis vitupe- 
randa exiftimo, quam aciem acutam in arte perita 
manu. Quis hodie miles contentus gracili fagitta? 
Anceps cum acumine gladius & teter odore pulvis 
jam militi placent. Quidni cultellis fcateant Chi- 
rurgi, & fuis gaudeant armisMedici, dum jura belli 
fervant? Saltem hoc verum , quod Medici, Opiatis 
& ceteris orbati graveolentibus , maxime forent 
inermes. •* 
§. XXVI. 
Quamvis vero adeo heroicum in his habeamus 
antidotum, ut tanquam pyrio pulvere hoftem, fic 
levi aura dolores atrociflimos & quosvis in corpore 
tumultus momento citius tollere queamus; cavete, 
Commilitones, ne inviti arma capiatis. Non omnia 
naturas conamina impetu coercenda, nec Sympto- 
mata mitigando princeps abigitur malum ; non folia 
fpinasque carpendo, fed eradicando, noxia herba 
perit; Cognofcendus itaque morbus, cujus funt 
Symptomata, isque profligandus, ut proftrato Do- 
mino, fugiant fatellites; ignis, non fumus, exftin- 
guendus. Qua; quidem utinam in praxi obfervaren- 
tur; obfcrvari autem non poflunt, quamdiu fuos 
non norunt hoftes Medici. Tot enim in numerato 
habere decet morborum Species, quot funt gene- 
rum cauflae, vel principia appropriatis debellanda 
remediis. Tum vero rationalis fa&a Medicina ufui 
publico melius inferviret. 
/ §. XXVII. 
