188 ARBORETUM SVECICUM. 
tervallo relitto 12 vel 16 ulnarum, alligentur ba- 
culis in principio, ne curvus evadat ftipes; deinde 
probe eft obfervandum , truncum nudum breviorem 
fieri non debere, quam ut currus commode fub ra- 
mis ejus agitari poflit. Haec arbor ad ambulacra in 
apricis conducit magnopere, quum non dcftruat 
gramen, nec confpurcet terram cum furculis, & 
gaudeat fronde pecoribus accepta & umbram praebcat 
aeftate hominibus pergratam. 
6. TILIA europaa. Fl.Su.471. (Lind) Habitat 
in monticulis & nemorofis Sueciae auftralioris fre- 
quentior, raro vero in feptentrionalibus. Loco de- 
le&atur praecipue declivi & glabretofo, etiamfi non 
refpuit humum roridam & fucculentam. Explicat 
Flores fragrantes menfe Groflificationis; Semina ve- 
ro rarius apud nos maturefcunt, quare divifis radi- 
cibus plerumque propagatur. Tiliae Belgicae, quae 
olim noftris palmam praeripiebant & quotannis e 
Belgio adportabantur , per fubmerfionem more Ul- 
mi, tam pulchrae evadunt, ut vulgus has diftin&as 
fpecies crederet. Facile transplantatur , aptiflime 
tondetur, gramen promovet, ambulacra exornat, 
ruraque florum odore gratiflimo exhilarat. 
7. FRAXINUS excelfior. fl Su.926. (Afk) 
paflim per totam Sueciam usque in Geftriciam, fed 
vix ultra, crefcit > praecipue in Oelandia praeftan- 
tiflima & copiofiflima obtinetur : Nemorofis laetatur, 
in campis apricis Scanias vaftiflima habetur, ubi 
pingui & humidiufcula humo deleclatur ad pagos. 
Floret ultimis diebus menfis Frondefcentiae , prius- 
quam folia perfecie explicuit, ne pollen feminarum 
ftigmata illabi impediatur, quod femper obfervari 
meretur; ubicunque flores mafculi & feminei diver- 
fis arboribus funt, & nuptiae non fiunt occultae; 
ibi florefcentia ante foliorum exortum peragitur, 
ne foecundatio foliis intervenientibus inhibeatur, 
ut 
