4 
230 FRUTETUM SVECICUM. 
5. II. 
Quemadmodum magnopere cavendum eft, ne 
alia? arbores in prata inferantur, nifi qus graminum 
proventui favent, ita etiam a re eft, non alios 
fcrere frutices, nifi qui ei deferviunt ufui; tales 
funt: Corylus 31, Sambucus 30, Acer cmnpeftrc 33, 
Fraqgula 42 * Comus 37, Egonymus 32, Xylpjttwm 34, 
Ligv firum 36 1 Ribes omne, S^zx purpurea 45, O.vyz- 
c*rafAfl 56, RhamnUS 54, adhuc minus Gpulas ^r, 
Srt/z.t perJandra 47, Hippophae 55, Berberis 58 & 
Crojfularia. 
Cum fepes viva? plantantur, opus efl ut ca^ea- 
mus, ne altcra harum alteri jufto propior colloce- 
tur, uti hodie fepimenta rufticorum, fed ut fpa- 
tium arese 12. vel 18. tonnarum relinquatur inter 
altiores fepes; fi enim areas nimis fpatiofae evadunt, 
planta? breviores crefcunt, 
§. III. 
Cum fepes plantandae funt, fofta primum fo- 
diatur, ut vallum in ejusuno latere fit; in eo autem 
glebae invertantur, nifrneceffariae fuerint ad latera 
valli tegenda, praecipue fi terra adeb mollis fit, 
ut pluvia ablui poffit. In hoc plantetur fepes pri- 
mo vere antequam vernent arbores, quod menfe 
Germinationis fit, tum etiam femina ejusmodi fru- 
ticum terroe inferantur, ut enata, repleant inter- 
ftitia fruticum. Primo anno a pecorum morfibus 
fepimento defendi debet fepes; anno fequenti fru- 
tices fpithama?ae altitudinis, caule ab imo ad fum- 
mum relido refecentur, ut ftolones confertim ad 
radicem emittant; deinde fepes, vere vel autumno, 
vel etiam tempore St. Johannis, tonderi debent, ut 
denfiores evadant, & caveat quisque tonfura fre- 
quentillima, ne ullus fruticum arbor fiat. 
Si 
•o 
1 
