262 SENIUM SALOMONEUM. 
Vers. III. 
6. Qiio tempore commovebuntur CUSTODES 
illi domus. 
Animalia pleraque armis inftru&a funt, qui- 
bus non tantum a violento hoftium impetu fefe libe- 
rare, verum etiam aliis noxam accelerare pofTunt. 
Homo manibus hoftem fuum tentat contundere & 
brachiis, in quibus agilitas & robur primarium 
confiftit, maxima dexteritate ample&itur. Expe- 
rientia teftatur, feras in homines fummo irruifTe 
impetu, fed amplexu ita comprefTas, & inter bra- 
chia fuffocatas fuiffe , ut vitam exhalare coaclae 
fuerint. Urgente neceffitate natura unicuique ani- 
rnalium, cuftodem fuum monftrat. Pecora inimicis 
fuis cornua opponunt. Vires in cornua fumit Taurus : 
Cvid. Canis rabidos dentes oftendit: Felis rapaces 
ungues. Equus calces remittendo hoftem profligat. 
Homo autem brachiis extenfis adverfario obviam 
venit fuo quae, vicem optimi tutoris & defenforis 
agunt. Quis hos domus cuftodes, aetate tremere 
& labefaftari , ignorat? Tremor, defettus fyftema- 
tis nervofi fignum eft. Quicunque in adolefcentia 
laboribus fe fregit , qui Veneri & Baccho nimis 
fuerunt addi&i, de hoc malo primum conqueruntur. 
Nivis in vafto mari, undis & fpumantibus agitata 
iluftibus, procellis imbribusque obnoxia, citius 
vacillat & debilitatur, tenfique ejus citius relaxan- 
tur funes, quam illa navis, quas in tuto & claufo 
portu, tranquilla jacuit. 
7. Et pervertent fefe VALENTES robore. 
De genubus diftum. Cujusvis animalium ro- 
bur a mufculis pendet; quo fortiores enim mufculi, 
eo fortior motus inde" refultat, & contra, ac dum 
plures ad unum eundemque effeclum concurrunt, 
tunc fane fortior cvadit motus. Neceffe enim cft, 
ut funis filum, caeteris paribus, vi fuperet. Nulli 
cor- 
