264 SENIUM SALOMONEUM. 
inde inter latas molarium fuperficics conteritur. 
Quo falubrior ftatus hominis, eo firmioribus in- 
ftru&us dentibus reperitur; quam ob caulTam, qui 
animalia, immo ipfos homines pro mancipiis emunt, 
gingivarum puritatem & dentium robur, tamquam 
figna fanitatis & vitas infallibilia, probe obfervant. 
Morbos inter feniles referendum , quando dentes 
macula quadam nigra obducuntur , qua , cariei ob- 
noxii, confumuntur & tandem decidunt. Uno vero 
fublato, oppofitus in altera maxilla longior evadit, 
& perpetua quiete, indeque orto vifcido & tartaro 
obducitur. Quo patet fatum ejus properare. Qui 
ofTa adolefcentis maxillaria, cum fenis comparat, 
primo intuitu, dentes iliius profundius in alveolis 
defixos reperiet, quam fenis, qui vacillantes fupra 
marginem maxiJJa?, finc ulJo fere alveolo, adeoque 
line adjumento laterali, altiores, locum fuum te- 
nent. Quamobrem in maxilla juvenis profun- 
diores apparcnt alveoli, cum in Senis, a cafu den- 
tium, oblitcrati & coaliti cernuntur. Hinc colli- 
gere licet, cur tanto dolore dentes in juvenibus 
extrahantur, cum prove&iorum fponte fgepe deci- 
dant, & fine uJIo doloris manifefto figno eveJlantur. 
Qui vero reftant, fruflranei funt molitores, propterea, 
quod antagoniftas amiferint: & dum pauci numeran- 
tur , cibus, quem lingua profert & labia includunt, 
inter loca dentibus vacua, oblitefcit. 
9. Et ohtenelrrefcent illi, qui fpectant per 
; FENESTRAS. 
Feneilrae domus mortalium, oculi nuncupari 
merentur, quippe» quorum ope & auxiJio, quid- 
quid in animo Jatet, facile intueri' polTumus. Sunt 
auiem Wiili pars corporis pretiofiffima , in qttibus maxi- 
ma indicia arnoris & odii. Alhrt. Sunt veri cordis 
nuncia, quilws ammus mhahitat. Plaut. Ex opacis 
ocuJis vel cJaris, haud.diflicile efl vifu, fanusne, 
an 
