SENIUM SALOMONEUM. 265 
an morbofus hominis ftatus fit Nam clari & ve- 
geti oculi valetudinem indicant optimam ; opaci 
vero morbi funt figna certiffima. Febres, Caco- 
chymiae, Leucophlegmatia, Ifterus, Hydrops, plu- 
rimique morbi ex oculis optime dignofcuntur. In 
febribus phlogifticis & affinibus, oculi plus jufto 
rubefcunt. In criticis pallida, flava, albuginea oculi 
afficiuntur macula. Iftcro cum quis laborat, oculi 
primo impetu flavo inficiuntur colore &c. 
Oculos inftar feneftrarum effe, per quas fen- 
fus interni, radios lucis fuae emittant, ex iis; qui 
dolore anguntur & triftitia, ex ira percitis, amore 
ardentibus, hilari & piacido praeditis animo, opti- 
me comperimus. Eleganter in hujus rei verifatem 
canit Poeta: 
Heu quam difficile eji crimcn non prodere vultu. 
Reus facinoris, oculos in terram plerumque deiicit, 
ne facinus ejus ex oculis legatur. Hoc etiam apud 
feras, aliaque animalia, quam fgepiffime experiri 
poflumus; quoniam ex oculis, accrefccns ira, lu- 
culcntiffime hauritur & dccrefcens , ut inde facile 
concludatur, an aditus iliorum fecurus fit, nec ne. 
Omnium teftimonio Anatomicorum , fubtiliffima 
corporis pars, & maxime fcnfibilis oculus cft; ideo- 
que nec mirum, quod aetatc debilitctur, & clariffima 
ejus pars, humor puta cryftallinus, rcddatur opa- 
cus. Catara&a morbus fenibus eft familiariffimus, 
in quo lens cryftallina opaca cvadit. Amaurofis, 
apud aetate maxime proveftos nec infrequens. Qui 
ocujorum ufura nimis fruuntur, vifus obfcuritate, 
vel Amblyopia, fe tandem gravatos pcrfentiunt, 
& in quinquagefimum vcl fexagefimum annum pro- 
vcfti, perfpicillis, utpotc optimis adminiculis, uti 
faepiffime coguntur. Ut taceam, fenes objefta lon- 
gius remota, quam propiora, cernere melius poflc. 
Vers. 
