SENIUM SALOMONEUM. 267 
tam profundo , non raro, immerguntur fomno, ut, 
fiquisad aures eorum bombardam exoneraret, vix 
evigilarent. At ex minimo ftrepitu excitatur fenex. 
Hinc fenes juvenibus exofi, quod pervigilio lafli, 
prima hora matutina leftos fuos relinquant. Qui- 
cunque tempore aftivo, fumma aurora, & prseci- 
pue dum Sol rutilantes radios fupra horizontem 
fpargit, cubitu furgit & aures filvis & lucis prasbet 
exporre&as , aves fonoris vocibus, atque multiplici 
concentu harmonicam modulantes muficam, qua 
nihil dulcius fuaviusque nihil, laetabundus aufcul- 
tabit. Immo ipfe gallus, qui rufticis eft horoio- 
gium, ante luccm femper cantat, primum hora II. 
deinde hora III. poftremo vero hora IV. qua ru- 
fticus furgit & munera aggreditur fua; fed ad pri- 
mam avium vocem excitatus , furgit plerumque 
fenex. 
13. Et deprimentur FILIJE CANTUS. 
Aures filiaefunt cantus, fine quibus cantus no- 
bis nullus. Auriculae fenum non modo exarida; & 
contracla?, verum etiam furdaftra? fiunt, ideoque 
non tanto voluptatis fenfu ex mufca & cantibus, 
atque adolefcentes, capiuntur, quin ejusmodi ob- 
lcclamenta illis t?edium potius pariant. 
Vers. V. 
14. Etiam a re ALTA timektnt. 
Maxima fane voluptas, & oblcclamentum in 
co etiam vertitur puerorum, ut fumma montium 
cacumina & akiffimos colles fcandant. Sencs vero, 
ientogradu ambulant, minimis obviis titubant ob- 
ftaculis, maximaque moieftia fepem licet humilem 
fcandunt; & fi locapetant procliviora, anhelatione 
fere f iffbcantur, cum fcorbutici, oedematofi, afth- 
matici faepius evadunt. * 
15. Et 
