PLANTvE TINCTORLffi. 315 
ammus , coloratis & nitentibns attollimur velnti in 
cogitando & furfum ranimur. Atque lux quidem 
radiisfuis, noftros in oculos iliabentibus, fplendidam 
univerfi ftrufturam indicat potiflimum , common- 
ftratque adeo Creatoris opera, quam fint nitida, 
quam apta noftris ufibus, quam ingentia. Non 
figuram modo & magnitudinem , fed venuftatem 
quoque nobis proponit, colorum in magnificentia 
maxime efFulgentcm, qui licet ipfis fane in corpo- 
ribus haud infint tales, quales a nobis fentiuntuf, 
horum tamen e natura varia , fuperficiei proefertim, 
" rationem haud poftremam repctunt fuae & diverfita- 
tis & elegantiae. Itaquc Sapienter Miiefius mun- 
dum dixit.w«>}/*4s 7& ©s» nxlfk^ov, utpote qui tan- 
tsm fui oftentat formofitatem ac pulchritudinem, 
quantam qui oculis fubjccere , animis a?que mctiri 
omnem haud unquam poflint. Qui oculorum trifti 
cafu amifit ufum , pcrfentit demum & intelligit 
quanto gavifus fuerat beneficio, quanta; obruatur 
calamitatis taedio. Contra nobilis ille Anglus, cae- 
cus natus, fimul ac Medicorum artc vifum adultus, 
difle&o glaucomate, rcccpit, tanta perfufus fu.it vo- 
luptate novi & inopinati fpeftaculi, nt obftupnerit 
plane, & attonitus fere gaudjo defecerit. Etenim 
quid amocnius, quid ditius, quid concipi mcnte 
poteft auguftius, quam fcreno a?ftatis die, folis iate 
regnante fpendore, editiore non nihil e feceflu, 
camporum aequora plantis veftita herbisque contem- 
plari , id eft pafccre oculos mille flofculorum varie 
internitentium coloribus, quibus veluti ftcllulis tel- 
lurem Natura interftinxit ; quorumque tanta eft 
formofitas, ut par nusquam rcperiatur alia? 
Quis profefto ad fatietatem usquc miratus fue- 
rit in Pavone tum innumerabilcm multitudinem co- 
lorum, quibus ludunt teclrices dorfi pennas, tum 
difpofitam inimitabili arte hinc crcfccntis inde de- 
cedentis fplendoris fpeciem. Quid? Amaryllida io- 
quor 
