NOMENCLATOR PLANTARUM. 415 
quilino determinatio fit, ut quando Nationes aliai 
libros propria fmgulis gentibus lingua fcriptos, in 
fuam utilitatem legunt, confulcndi faepe fmt Bo- 
tanici, quaenam planta hoc vel illo nomine intel- 
ligatur. At vero praeiUntiifimi Botaniri faspe ad. 
nomina indigena haerent, cum neque in Cafpari 
Bauhini Pinace, neque in Synonymiis ufitatiffimis 
reperiantur. Hinc Botanicis patriae non inuti- 
lem, ut fpero, operam navaturus fum , dum pro- 
pofuero homonymias plantarum nominibus Lati- 
nis , Italicis , Gallicis, Anglicis , Belgicis & Germani- 
cis , quo quivis , ad leftionem ejusmodi librorum, 
primo intuitu eruat, ad quodnam genus fingula 
fpectent. 
SVECANA dudum in Flora Suecica copiofe 
funt enumerata. 
ITALICORUM difficiJlime obtinentur, prre- 
ter ea, quae in Flora fua Veronenf tradidit ClarilT. 
Seguierus quum etiam hoc tempore florse Italica; 
longe funt rarifiimae, ut, excepca V T eronenii, vix 
ulla Italica nominc digna occurrat. 
HISPANICA & LUSITANJCA nomina vix 
in ullo folido fcripto Botanico reperijpc potui. 
DANICA Suecanis & Germanicis adeo funt 
adfinia, ut ex his pleraque mrxta iint. 
In hoc Nomenclatore conficiendo idem apud 
Cteteras gentes, quod m nollratibus , ufu venire 
perfpexi, eandem nempe plantam in diverfis ^jos^ 
dem regui Provinciis diverfa fortiri nomina. Com 
vero chartarum haec angultia copiam dicendorum 
non 
