STI^B^IVAd dduerfariamua. 37 ^ 
Vtfiiim E RT N GIAd Adisrmutrf.Ceimfedlre^tMediterrxncH <Jr Adontmitm. 
G RvE c I T^hilofophiEryngiutn qual: f^uyny , fine raflum difluniautumant, qnia ca- ^!i^,Sceholy» 
^ prsqiiemorfufiirculum bryngii profciderint vel dcpliitieriiit, cuiiftum gregem pone 'Belgis. jjgcCK 
requentem quafi ftupore attonitum fiftunt, donec Eryngium ruftii rcieceiint.Qjjam pa- JxiOJtclC, 
rum perfpicue calamus htimapus, etiam res minime fiiapte naturaobfeuras dcfcribatjvcl 
hincliquet , quod ciiin Dio/corides oratione dilucida Eryngiuni rcprafentaiit , ta¬ 
men nondum liceat ftatuere , vtriimne Marinum dictum in vulgare Montanum in- 
finuarit. Omnia tamen indicia propius Marinum referunt j quain vulgi Montanum, 
duntaxat loci mentionem excipias, notam lubrica: fidei,& non adeo magni momenti.Ma 
rini primiim folia teneriiifculafunt, neque ftatim aculeata, eoq; in acctana veniunt.quefn- 
admodum Crithnrnm aculeatum , feu Pallinacamann.a.huicnatalibus proxima : Deinde 
lata,fpinofaq; fiunt,ex-tremo ambitu minus profunde llnuataSt afpcriora quam montani 
guftu etiam plus gratia: & aromaticitatis habent, ambitumt^ue afperum ; adolefcenti 
fpinte riiccrcfcnnt.'& cault magis fphxrica c.ipira inlnnt, rigidioribus;acu!eis ftellatim cir- 
cundata,vc vult Diofcor. color vero vtrique variar/cd vulgari non mfi variante loco. Ma- MonUmmu 
rinuin ipfi vidimus ad Aquas M.arianas& aha complura iitora, colore exfio, albo Sc viri- ccemlcum. 
dante; Radix ei longifsima,&qu 2 dciios duodcnbfve pedes excedar, crafsior etiam 
quam Monteni, odoratior, cibo, medicamento 2 ratior,efficatior.ncn enim nifi hac de¬ 
ficiente vtunturdofti illa,non perinde freti viribus illius. Alpera Maritimu amat ,editio- 
raivix nunquam enim in monte Ctti Sc fimilibiis inter xdita faxola occurrens,fed feinper 
dcprelsis,alperis,vei arenofis.inciiltis locis, interdum fefquinnliare a mari remotis.Cam- 
peftrein vero fuperius cum Chainxleonte, cui magis accedere putabamus,contui imus, & 
obtiiliinusiudkiiseiniin(5i:is:tametfiabifto,colorc,&folioruinlaciniata alte incifurama- 
gis,quam natura diftet. 
iALP INVAd carnkumGeneticnfeperquam vettKjlim Echinis Dip/aci, 
H V 1 v s Eryngii infpcfiio tarttf volupta¬ 
ti eft homini plantarum nofccndarum 
ciipido.vt facile, non modo labores herba¬ 
rios intfempeftiue improbos leuare,fed etia 
ad irugis indies vertigandiim excitare va¬ 
leat ; mirs namque eu feleg.intix. vniiier- 
fiis renidet colore ca:fio,csleftin 2 purpu¬ 
ra , hilariore multo, & qii.im in vulga¬ 
ri montano viuidiore : radix Eniilx pene 
par, Ervmgio concolor, fiinilis , & fimiliter 
odorata: caule crefto,fcrulaceo,fcfqui cubi¬ 
tali & bicubitali,ftriato.quc foliapcr intcr- 
ualla e.xgeniculis ort.a ambiunt radiatim, 
fuperne mollicella & delicatiora, quadan- 
tenus Eryngii Capeftris, fpinulis pluribus, 
fed ignaiiioribus. Ima autem ftatim aradi- 
ce cxeCit folia hederacea,ambitii delicatius 
ferrata,Ixuia Trachelii.aiit Epimedii a no¬ 
bis depidti.Capitula cchinata,limilitudine 
&rhagnitud!ne Labri veneris,fed colore, 
foris ca-riilco. In arduis montofisliiripra- . 
tofis, & finitimorum Geneiix imminentium montium iiigis , atque etiam Claudii cellis 
reperituriradixnigra foris, intus candida, boni odoris, guftus Eryngii. 
■ H1TP0'THAES Hlppoph.efiiim-,. 
O Pem pollicetur veterinaria: Hippopheftinomeclaturs cxplicatio;4>iof enim vox, non 
■ li.ij. ftbda 
