Monftrorum Hiftoria. 
167 
fpondiire fertur; ego in malo el/g^ndo, quod minimum erat elegr. EtProtagoras 
interrogatus, quare inimico filiam nupfiflTet, dixit, qma nihiii7/i dare poteram de^ 
terius. Idem Piiilofophus anum eleganter ornatam intuitusexclamauit: fi viris, 
falleris, fi fepulcro, ornata es. Et ex Ariftipo, mulier pigmentis faciem venuftans, 
animum deformem indicar. ^ 
Solon aliquando rogatus, an vxor efiet ducenda, refpondit: fi turpem duxeris, 
habebis pcenam,fi venufiam , habebis communem. Socrates autem, ex Laertio, 
dicere folebat mulierem decora?, &egregi£e formae eflTe templum fupra cloacam 
«dificatum. • 
E Hinc tranfeundumefiadapophtegmatamiferiamhumanamrefpicientia. Quo¬ 
circa Arifiotelesjcx Srobeo,interrogatus, quid elTct homo, refponditimbccillita- Miferiahu’- 
tis exemplum, temporis fpolium, fortuna lufus, inconftantije imago,Jnuidi 2 e,&: ca- quit- 
lamitatis trutina, reliquum vero pituita, & bilis, Hinc Philippus ex Rhodiginq, 
pofteaquam apud Cheroneam, Athenienfiumopes profligauit, tantafuperbiaagi¬ 
tari esepit, vt infortunijs fe minime obnoxium eRc exiftimaueric; ideo refcipifcens, 
& ex tanta felicitate aliquod malum fibimetimpendere praefagiens,id munus iniun- 
jjititniex pueris aulicis, vt quotidie, ftarim arq;dilucularet, in domicilium ingref- 
fus exclamaret -.memineriso Rex, re non Deum,fedfhominem efie multis jerumnis, 
&mirerijsexpofitum:quapropter Dernocritusinterrogatusjquiddehominumforte 
fentiret: miferam hominum fortunam elTe afleruit; cum bona qu:erentibus vix con- 
P tingant, & mala non qucefita prjeter omnem expedadonem, accedant. 
Hinc Aeneas Syluius audiens difputantes de miferia humanse vira?, pronuncia- 
uit vitam noftram comediam elfe, cuius poftremus adus in morte agirur.Bias quoq; humd^ 
folebat diuulgare hominem ita vitam metiri debere, quafi multum» &modicutcm* 
poris vidturus fit: fiquidem Antiphon vitam hominis carcefi vnius diei afiimilabat. 
Qua de re Xerfescum yidifiet vniuerfum Helefpontum nauibusfuisconfiratum,& 
omnia litora, necnon planitiem Abydenorum numerofo refertam exercitu lacry- 
fnas fudit: de hoc autem interrogatus protulit fe lacrymaRe, cogitansjquam bre- 
vis effet hominum vira, quoniam tam numerofie multitudinis poft annum centefi- 
inum nemoefiecfuperuidurus. 
Item Socrates rogatus, quomodo vita finemoIeftijselTet peragenda, negauitid 
vllo modo fieri pofie : cum non liceat Ciuitates habitantibus, & cum hominibus 
G verfantibus, abfq; serumnis ;rtatem ducere. Quamobrem Silenus ex Plutarcho ,4 
Mida captus, & interrogatus, quid homini elfet optimum, refpondit, optimum efie 
nunquam nafei, vel natum quamprimum aboleri Solon quoqj quid elfet homo, in¬ 
terrogatus; haecproiulifsc fertur.putredo cfl in ortu, bclluain omni vita ,efca ver¬ 
mium in motte. Quare Francifeus Borgia,vt retulit Ribadinera, febre valdeaffli 
^atus folebat exclamare, nihil efse in humanis perpetuum ; vnde poftea luftus Ly 
pfius fuo epitaphio quod Louanij vifitur, hoc inferuit. 
Humana cuniiafumuiiVmhra:, vanitas, ^ 
Etfcena imago ^ verbo, vi abfolaam, nihi l. \ 
Alexander etiam, ex Plutarcho, cum Deus vbiq;obres feliciter gefias appella¬ 
retur, ex duobus, nempe exfomno, & congrefsu , fe mortalem efse intelligcbat: 
quandoquidemfomnus gelid3eraortisimaginereferr,& coirusadepilepfi? fpecies 
” refertur. Immo idem Alexander, cum in obfidione cuiufdam vrbis fagitta idus DiHu Me 
efsetjinftitutumdefererc, chirurgum accerfere coactus, dixit omnes me louis aaftdri, 
filium pronunciant, cumfioc vulnus me mortalem efse moneat, lure igitur merito 
Ferdinandus Imperator hominem Ceelo, terra, mari, arboribus, brutifq, animan¬ 
tibus longe inferiorem efse atteftabatur; cum hjecPmnia tempeftatera prjpfen- 
tiant;homo tamen mala fga neq; prieuidcre,neq 5 eis prouiderepoteft. 
Amplius Diogenes, ex Laertio, aliquando in vita humana contemplans vrbium 
Gubernatores,Philofophos, & Legislatores , tunc omnium animantium homineni 
prasftantiflimumpraedicabat, fed vicilfimmeditans fomniorum interpr;etes,necnon 
glorfe, & diuitijs famulantes,homine nihil fibi videri ftultius exclamauitjnfinuas 
ingenium hominis ad res optimas accommodatum probandum, & ad vitia pronum 
itiiprobandum efse, Quamobrem Phauoriumsj ex Stobeo, homines partim ridicu¬ 
los, . 
In 
Eorgta. 
Vita 
i 
