Catffa for» 
malts» 
CaujA mon^ 
Sirorum 
itnfltcat^ • 
Z. 4 , degen, 
3P4 Vlyfsis Aldrouandi 
Demum sanquamcoronidem,ex eodem AuthorejCaufamformaleffimonftroniti^ i 
duplicem annectemus, quarum prima cundtis animantibus eft communis , propria 
vero, & fpecifica monftrorum forma nulla alia erit, nifipraua corporis conftitutio, 
feu deformis monfirorum fabricatio, & vitiata partium conformatio. H^caucera 
fententia eft conformis doctinre Ariftotej/s, qui monftra ad peccata naturse refere¬ 
bat, qu^ fententiaefi: veriffima, &quaiiex Apollinis oraculo profecta videtur ; 
vnde modo obferuamus Vueinrichium a germana veritate non recefiife , quando 
traddit, quod malum, & vitiatum eft, formam proprie habere non videtur, cum fit 
formcepriuatiojautpotius deprauatio. Monftra tamen habent quidem formas fed 
alienas qua?poftea in eorum differentijs manifeftantur. Haede caufanec etiam fi- ^ 
nem inmonftris aifignare poterimus, quoniam, cum omnesfpecies in naturafuas 
formas habeant, eas fi in ortu non aftequuntur, finem non attigiffe perhibentur, 
His fic exaratis, notandum eft caufas monftrorum hactenus explicatas eflefimul ‘ 
adeo implicatas , vt vna abfq;alijs intelligi nequeat quapropter maximis premun¬ 
tur difficultatibus eorum opiniones, qui monftra ad veam tanrtjmmodo caufam re¬ 
ducere cpnantur, & in primis materiam tanquam monftrorum veram productricem 
prodicant. Quandoquidem hia doctrina Ariftotelis valde declinant: nam Philo- 
fophus hoc tanquam axioma pbijofophicum diuulgauit,materiam paffiuum, & for¬ 
mam acflioum principium effie, & in libro fecundo de ortu,& interitu, proprium ef- 
fe materia pati, & formcEoperari retulit j & libro tertio Phyficorum , res ob mate¬ 
riam, &non propter formam pati pronunciauic, & tandem libro nono Metaphyfi- g: 
corumjmateriam ad paffionem , & ad mutationem, non autem ad agendum ,& mu- 
tandumaliquid idoneam promulgabat. Preeterquamquod idem Philofophus Ii- _ 
brofecundo Phyficorum,monftrum tanquam peccatum natura?operantis propter 
finem publicabat; idcirco nifi intentum finem confequatur, tunc error non mate- 
riat,fed agenti attribuitur. Tandem Ariftoteles in Hiftoria generationis animaliu 
nobis perfuadebat monftrum efle effecftum mutilum naturae operantis . Prse terea fi 
nafeaturhomo monltrificus cum tribusbriffcijs in vultu , id a maceria non dimana¬ 
bit,fed a formatrice valida; quapropter eftecftus monftrorum non materite tantum j 
erit attribuendus. Reliquum ent igitur vt afteueremusprajdicftascaufas firaulmul- 
rifiriam copulari, vt imperfecfti monftrorum effiedtus producantur. 
D VBIT ATIONES. 
yyim4 d»hi 
tatio , 
Haiioftes 
flans^ 
VM monftrorum hiftoria apud plurimos non fit extra anfam dubitan- 
dilQcatac operte prtetium efte duximus potiores tantiim difficultates 
in campum afferre, vt aliqua faltem cx parte legentibus fatisfacia- 
mus. Primaigitur fionte proponitur difeutiendum , an monfiraper 
accidenSian veroper fea naturaproducfta fuerint. Cum autem hmc 
inde ad id probandum varia?, & validte rationesaffignentur, nonnullas prs cipiias 
in medium affererans, vt ex illarum folurione veritas quteftionis patefiat * 
Itaq; qui monftra a natura per accidens generari arbitrantur,his rationibus ful¬ 
ciuntur. Primo Natura ,feu Agensfemperquid fibifimileprocreare nititur jfed 
quoniam monftra Agenti, vel Natur:» minime fune fimilia.hinc a Natura per acci¬ 
dens fuifte generata inferunt. Deinde nullum cafuprodudumiuxta mentem Age¬ 
tis procreatur, fed monftra funt huius conditionis, ergo iuxta intentionem JsJatura? 
non generantur. Tertio Natura? intentio , & defiderium operandi errare nequa¬ 
quam poteft, ergo neceffarium erit, vt fempre quid bonum procreet, fed monftra 
inter res bonas non recenfentur, ideo extra intentionem Naturxin lucem pro¬ 
deunt. Amplius Natura tantummodo indiuidua kd conferuandam, & propagan¬ 
dam fpeciem gignki immo fi vnico tantiim indiuiduo id prjeftare poffet, proculdu- 
bio generationem tot indiuiduorum non procuraret ; ac Monftra pro fpccie pro¬ 
paganda non oriuntur;quapropter poterimus afleuerantius dicere, Monftra effe 
Natur» 
D 
