7 
MDCCCX stirpium copiam ex hibernaculis Nymphopolitanis transferendam mandavit, 
quo praeclaro dono hortus noster CCC speciebus e diversis orbis terrarum regionibus 
ditatus est. Alia eaque partim rarissima vegetabilia hortulanus experta manu in vapo¬ 
rariis educaverat, quae inter praesertim nominanda, quorum semina Perill. de Schrank 
e seminario herherii Schreberiani depromta, licet ex parte jam triginta annos numerarent, 
felici successu germinare non sine admiratione expertus est. Heic quum phytophylacii 
illius mentionem fecerimus, bistoriam ejus paucis enarrare eo magis videtur idoneum, 
quod in summum Botanices auxilium atque egregium horti ornamentum Academiae nostrae 
sit comparatum. Schreberus igitur, ultimus quem Germania habuit magni Linnaei dis¬ 
cipulum, et quem primum nostrum praeceptorem gloriamur, quum die X. Decembris 
MDCCCXT, Erlangae hacce vita decessisset, emtis Regia liberalitate ejus Museo, Biblio¬ 
theca ac toto apparatu literario partimque Universitati Erlangensi partim nostrae Acade¬ 
miae donatis, herbarium Monachium pervenit. Constat vero non solum Schreberi collec¬ 
tionibus, quas ipse in multis per Sueciam Germaniamque itineribus sibi comparaverat, 
vel dum Erlangae resideret octo lustrorum spatio ex omnibus orbis terrarum partibus 
missas coegerat, sed integris praeterea diversorum Botanicorum herbariis e. g. Gulden- 
staedtii in australioribus imperii rutbenici provinciis, Cktjdii, M. D. Erlangensis, in insula 
S. Luciae aliisque Indiae occidentalis insulis collecto, atque Schuiiedelii, quod praesertim 
-Nic. ;Laur. Bbrmann tot plantis capensibus atque zeilonensibus ditaverat, ut iis adjutus 
Perill- de Schrank novam eamque multo locupletiorem Linnaeanae Florae Zeilanicae 
editionem suscipere posset, nondum publici juris factam. Praeterea Swartzius Schrebero 
amico, qui de edendis illius libris optime meruit, plantarum Florae Indiae occidentali* 
specimina miserat quam plurima; Pallasius rossica et sibirica, Vahlitjs arabica a Fors- 
holeo relata, Rottlerus tranquebarica, Konigius indica dederunt haud pauca; alia quo¬ 
que ex herbario Wulfenii, Gundelsheimeri, Gleditschii, Boccomi aliorumque tulit. 
Quod quidem opulentissimum phytophylacium, quum semina quoque horto obtulisset, 
plantas nonnullas raras e. g. Bombaca Ceiba, Cassiam alatam, Guilandinam Bonduc et 
Bonducellam, Bixam Orellanum, quae ab eo inde tempore in magnas arbores adoleve¬ 
runt, obtinuimus. 
Hoc viridario nostro Sperandum in posterum ornamentum egregie auxit cI.Ruheano, 
Academiae Adjunctus, qui Parisiis redux MDCCC seminum species attulit; praesens 
nos ipsi addidimus ex horto, qui quondam Altorfii floruerat CD plantas perennes fruticesque 
afferentes, quas inter rariora quaedam Euphprbiarum , Aloes, Cactorum Agaves que 
exempla tam aetate quam magnitudine eminebant. Quibus omnibus instructus aug¬ 
mentis anno MDCCCXIV ultra tria M et D vegetabilia bene distincta atque nominibus 
rite instructa horti auctor numeravit, emissisque variis catalogis studium Botanicorum 
et germanicorum et exterorum recenti adhucdum horto expetere coepit, tam felici suc¬ 
cessu, ut paucorum annorum spatio numerum ad septem fere millia usque produceret. Vi- 
