4 
<3ine cingebatur, quem versas Orientem et Meridiem virgae ferreae reliquo ambitu ligneae 
muniunt, Primum tunc fuit, egestati terrae succurrere, praesertim iis -in locis, qui ad ex¬ 
cipiendas plantas destinabantur, quam ob causam in medio horto areolae (Tab.l. aa) triginta 
herbis assignata, semitis quatuor (ibidem 1 ) m longitudinem, septemque (ibid.*) i n latitudinem 
perductis, ad latera vero pro arboriW fruticibusque (ibid.B») quatuordecim areae deverti¬ 
culis (ibid.*) discernebantur. Efossa areolarum terra sterili, humum pinguem, quam e 
plateis per prata ibidem *' n nova suburbia mutanda ductis deraserant; cribro a lapillis mun¬ 
datam quinque p<?Jum altitudine, addito sufficiente laetamine, implebant; lapides vero inde 
extractos fcrramque macram in elevandas muniendasque semitas, quae IV—X pedes latitu¬ 
dine aequant, adhibebant; opus sane diuturnum, fere annuum et, nisi militaris vectura in 
auxilium vocata fuisset, sumptuosissimum. Onera enim octoginta M. plaustrorum invecta 
numerata sunt. Eodem quoque tempore aquaeductus fundamenta jacta sunt, ex aquario no¬ 
socomii in canalibus ligneis aquam devehentis, tribus in horto cisternis rotundis, viginti 
pedes diametro aequantibus quatuor pedum altitudine, tunc quarta in horto accessorio et 
sex minoribus in hybernaculo collocatis recipiendam. Nec bellum gravissimum 
tunc temporis exortum ab incoepto opere deterrebat, immo quum sub anni MDCCCX 
principio in Cl. de Schrank, Equitem, e cathedra Landishulana in Academiam nostram 
vocatum Botanici munus deferreretur, tanto ardore in capessendis hisce negotiis usus est 
vir optimus, ut mirum in modum ea accelerata prosperrimum eventum eumque quam ma¬ 
xime propinquum pollicerentur. Attamen non defuerunt, qui dum opus ingenti auctu 
cresceret, vel ignorantia moti vel invidia vel reprehensionis pruritu de horti loco male 
electo deque territorio nimiis sumptibus emendando varios rumores spargerent, eo praecipue, 
quod tantam humi molem (non sine pauperum, quos cultura occupabat, insigni levamine) 
ingeri viderent, deterriti. Ita enim est comparatus hominum animus, ut mediocria quaeque 
eximio studio prosequatur, digna vero et magni momenti opera dum adyersis pericliten- 
tur, male interpretans vituperatione calumniisque proscindat. Quam ob causam primo 
vere anni MDGGGXI Academia a summo Regimine iterum interrogata, quid sibi de loci 
opportunitate atque de humi ingestae bonitate videatur, eum omnibus, quae in muniendo 
horto botanico considerandae essent, rationibus respondere praeclare demonstrans, invi- 
diae aggressum repulit. Regiminis in incoeptum opus studium provocavit, auxit, corro¬ 
boravit. Argumenta, quibus Academia innitebatur, erant: aream jam antea ex parte Rei 
publicae fuisse, pauco sumptu in circuitum pro horti botanici conditione suffecturum 
auctam, hortum vero urbem novam hic exaedificandam mirum in modum ornaturum, 
haud dissitum ab urbe facili negotio ab omni populo, praesertim a Botanophilis visitari 
posse, in solis cursum undique probe patere, humum illatam optimam esse pro loci 
conditione, aquam abundare, nec tamen unquam inundationes minitari, quae, si, ut 
nonnullis placitum esset, in viridario deambulationi publicae dicato ( der englische 
Garten dicto), profundius juxta Jsarae fluvii canales sito, hortus instrueretur, quotannis 
ibidem rediturae magnum plantationibus detrimentum afferre debuissent. His igitur com- 
te , 
