71 
bracteas minus acutas magis scariosas, semina fere ovata non 
distincte reticulata recedens ; ab ambabus praeterea ob numerum 
petalorum et formam capsularum discernibilis. 
Simillimam speciem nisi varietatem vidi a locis inter Youldeh 
et Charlotte’s Water jacentibus (E. Giles) et e vicinia amnis 
Wills’s Creek (Howitt). Hae plantae autem pentapetalae. 
Calandrinia spergularina ad flumen Cape’s River ab Ed. Bowman 
lecta fuit. Semina perminuta, hinc fere laevissima. 
Calandrinia liniflora calycem demum ad longitudinem 4'" ex¬ 
tendit. Petala saepe breviter biloba. Semina fere C. calyptratae. 
Drumm. 693. 
Calandrinia polyandra similitudinem ad C. volubilem exhibet ; 
omnes autem partes majores, stamina copiosa, semina simillima. 
Hanc nunc habemus a Darling’s River (Beckler), Victoria-Spring 
et Ularing (Young), Champion-Bay (Guerin). Drummond 113. 
Exemplaria minutula jam altitudine bipollicari vidi florentia. 
Calandrinia Balonnensis jam allata a Finke’s River (J. M. 
Stuart), Dogwood-Creek (Leichhardt et Bunce), Paroo (Malpas), 
Barcoo (Birch). Pedunculi fructiferi horizontales vel refracti. 
Petala haud biloba. Capsula 3-4-valvis. Semina majuscula, atra, 
fere renata, nitida, subtiliter reticulata. Celeber Stuart nomen 
“Periculia” apud nativos notabat. Aborigines igitur fortasse 
seminibus ad panem utuntur, in modum seminum Portulacae ole¬ 
raceae. 
Calandrinia Lehmanni ad fluvios Murchison-River et Salt-River 
extendit, quantum hodie scimus. Drumm. 166 et 242. Semina 
majuscula, opaco-fusca, ruguloso-striata, angulosa, valde incurvata. 
Calandrinia pygmaea ad lacum Muirii (Muir), lacum Corong, 
montes Stirlingi (F. M.) et sinum Lady-Bay (Hannaford) reperie- 
batur. Drumm. 602 et 691. Sepala decidua. 
Calandrinia uniflora inter flumina Gilberti et Normani a Tli. 
Gulliver inveniebatur. 
Claytonia Australasica a fluminibus Murrumbidgee (F. M.) et 
Gordon’s River (Oldfield) nunc cognita. Folia latitudinem se- 
miunciae attinent. Distinctiones veras inter genera Calandriniam, 
Claytoniam et Talinam agnoscere nequeo, nec has a Portulaca 
tute separo nisi e capsula aut valvate aut transverse dehiscente ; 
solutio quoque fructus in quibusdam Calandriniis circum basim 
occurrit, atque iterum valvas in aliis speciebus permanenter cohae- 
runt et fere in unam confluunt. 
Portulaca oleracea (L. Sp. Pl. 445, anno 1753 ; P. domestica, 
Lobel. Plantarum seu Stirpium Icones 388, anno 1581) per totam 
Australiam tropicam ample extendit, ubi magnitudine foliorum et 
praecipue florum admodum variat. Progressus austrum versus 
praesertim secus fluvios et vias continuat. Exemplaria jam habeo 
a fluminibus Darling’s et Murray’s River, sinu Nichol-Bay, archi- 
pelago Dampieri ; circum portum Phillipi nunc sat communis. 
