79 
longitudinaliter apertam gerens. Pedicelli 1-3'" longi. Involucri 
tubus 1-2longus ; segmenta longa. Calyx fere membraneus ; 
segmenta ad marginem puberula. Petala circiter §" longa. Tubus 
staminum glaber, haud exseitus. Stigmata terminalia, barbellata. 
Carpidia longa, indeliiscentia, segmentis calycis alterna, 
petalis sicut segmentis involucri opposita. Semen prope basim 
fixum, erectum ; testa fusca, parum rugulosa et puberula. 
Species faciliter ad Pavoniam transferenda ; ab U. repanda 
(Roxb. FI. Ind. iii. 182) foliis saltem superioribus conspicue bre¬ 
vioribus, involucris profundius sectis, laciniis calycis tubo suo 
aliquoties longioribus sed involucro brevioribus, antheris haud 
secus fere totam staminum columnam dispositis atque paucioribus 
et stylis brevioribus jam longe distat. Ab Urena glabra (R. Br, 
in Salt’s Abyssin. append. 65) nostra nova jam dignoscitur caule 
non procumbente, foliis non eminenter dentatis, pedunculis ple¬ 
rumque abbreviatis, floribus plerisque non solitariis, segmentis 
involucri calycisque angustioribus, petalis non luteis, filamentis 
nec elongatis nec etiam e parte columnae infera ortis, stylis non 
pilosulis. Ab U. molli (R. Br. 1. c.) propter caulem fruticosum, 
pedunculos saepe plurifloros et segmenta involucri angustiora jam 
removetur. Ab U. Meyeri (Pavonia Meyeri, Masters in Oliv. FI. 
of Trop. Afric. i. 191) ob pedunculos non saepe unifloros, calycis 
segmenta involucrum nec superantia nec trinervia jam disjungitur. 
Generibus Urenae et Pavoniae facillime jungendis nomen Urena 
(Dillen. Hort. Eltliamens. 430, fig. 412) praestabit. 
Drosekace^e. 
Drosera Aldrovanda. 
Aldrovanda vesiculosa, L. Sp. Pl. 281. 
Natans et submersa, glabra , caulibus elongatis ramosis, foliis 
verticillatis , petiolis alatis cellulosis apice longe fimbriatis , lamina 
dimidiato-rotunda complicata vesiculari , pedunculis axillaribus 
solitariis folia aequantibus v. breviter superantibus, stylis 5 simpli¬ 
cibus, capsula oligosperma. 
In paludibus prope urbem Rockhampton ; P. 0’Shanesy. 
Plantam mirabilem Droseris conjungere ausus sum. Differt 
enim magis vegetatione quam organisatione, si genus Droserae am¬ 
pliore tensione contemplavimus. Sic etiam Utriculariae, valde 
quidem distantes igiturque non iisdem rationibus systematicis 
tractandae, ostendunt formas in unius generis vegetatione diversis¬ 
simas ; idem de Ranunculi speciebus dicendum. D. Aldrovandi, 
quod foliorum distributionem attinet, non absimilis D. stoloniferae. 
Drosera Indica (L. Sp. Pl. 282) per Australiam centralem dis¬ 
persa est ; tali modo ad montes Rawlinsoni (Giles) et montes 
Muelleri (Birch) crescit. 
