4 
xx VOORREDE. 
nioet düs een onderfcheid maken tuflchen zaken, die door de Kunft opge- 
heldert, of die door dezelve bedorven Worden, waar over wy thans eenige 
Aanmerkingen willen mede deelen. 
De Soorten van Aarde en Zand hebben geene vefdere toebereidinge no- 
dig, als dat men ze van vreemde deelen zuiverd* De enkelde Steenen ver- 
eifchen aan eene kaut gepolyft te worden, wordende die vlakte gepolyft, 
die het gevoeglykft boven legt. Men kan ze in klompen behouden, of in 
Vierkante blaadjes zagen, en in het laatfte geval zorgt men ’er voor, dat zy 
eenderly groote hebben, van boven gepolyft zyn, en van onderen in hunne 
ruwe gedaante blyven, om het oog dus daar aan te gewennen, dat men de 
Steenen in haare ruwe geftalte leert kennen, wanneer ze nog op het Veld 
% 
leggen , of in de Steenbreuken fteeken. De zyde waar men de Steenen of 
Marmers wil gepolyft hebben, moet kundig en met oordeel aangetoont wer¬ 
den , want laat men dit in de keufe van de Steenfnyders, zo doen zy het 
zomtyds aan de onfchikkelykfte vlakte, zo dat men de ftukken dan nooit 
zodanig leggen kan, dat de gepolyfte zyde altoos regt boven op komt. Van 
de Edele Gefteentens tragt men altoos een ftuk ruw, en het andere gepo¬ 
lyft te hebben, en daar de uitgevonde Glas-Compofities van dezelfde koleur 
by te doen, om zo het egte van het onegte wel te leeren onderfcheiden. 
De Verfteeningen moeten eerft gewaflchen, en met een üap fterkwatert- 
je fchielyk afgeborfteld worden, op dat het verfteende Ligchaam voor den dag 
körnen, en van het aankleevende Steen of Zand gereinigt worde. Aan de 
onvormlyke ftukken kan men met een hamer het wilde Gefteente afbikken, 
en hun een beter fatfoen geven. De oppervlaktens van verfteeningen wer¬ 
den niet gepolyft, maar men zaagt ze door midden, en polyft de in wen- 
# 
dige vlaktens, indien men vermoed, dat zy van binnen iets merkwaardigs 
hebben, dog de meefte ftukken zyn beter, zo te behouden, als ’er iets aan 
te veränderen. Indien het zyn kan, zoekt men de doubletten by elkander, 
om de Moederfteen zo wel te hebben, als het verfteende, het geen men in 
dien 
