DE CVLICIBVS, 
64 
mus* 5 In rebus putrercentibus eam obferuatam adftruxit; ita nos qui¬ 
dem, omifla iamhac controuerfia, ad veros terreftres culices, horam- 
que generationem obferuandam properabimus, quos, inter varia no¬ 
mina, quae obtinuerunt, alii tipulas terreftres vocauerunt. 
§. VII. 
Qualis horam generatio, vti aeque ac praecedentium aquaticorum 
Infpectione et inquifitione noftra quam digniffimaeft, ita quoque, fi a 
primo ouo eam repetamus, non leniet eadem, quin potius magis ex¬ 
citabit admirationis noftrae fitim. Namque etenim, fi cum leevwen- 
hoeckio ** numerum ouulorum metiaris, quorum ad ducenta quaeuis 
mater ponit; fiipfa oua contempleris oblonga, duplo longiora quam 
crafla, praeterea nigra, et ob glabrum corticem, inftar vitri fplenden- 
tia. Si eadem obferues non omni tempore in terram deponi apta, 
quibus Septembrem menfem, quo tempore humida efl terra, beneuola 
natura conceffit, in certiorem eorumdem conferaationem et futuram 
exclufionem. Si e contrario arida exiftente terra, inepta ad exclufio- 
nem ouula audias, in magnum quidem graminum commodum, quia, 
fi humore femper abundaret illa, intra biennium trienniumque numerus 
vermium, inde natorum, fufficeret omnibus graminum radicibus exe¬ 
dendis ***. Si denique modum depolitionis horum ouulorum et inflru- 
mentum aduertas, fcilicet matrum foemellarum acumen, in poftica cor¬ 
poris parte locatum, ex offea fubftantia conflans, et tam in inferiore, 
quam fuperiore parte, inquatuor diftinctas partes feparari aptum, me¬ 
diante quo terrae infigere oua poflunt. Haec, inquam, omnia, fi pia 
meditatione expendas, admiratione plenus ingemifc.es: 
Iouis fiint omnia plena! 
* Vid. infra plura contradictionis noftrae 
argumenta Auctarii Cap. II de infect. mi- 
nut. §. XVI. 
** Vid. 1. c. Toni. I Epifl LXXVII p. 
377 feqq. 
*** Praeter hanc rationem, aliae etiam, 
quibus noxium hoc animal reprimit Deus, 
ex goedartio allegatae, obferuentur. 
Poflquam enim is accurate fatis et vermem 
ipfum, et quae generationem ipfius fpe- 
ctant, defcripferat, ita pergit: “Digna haec 
,,obferuatione et admiratione res efl, vtpo- 
„te benignae prouidentiae diuinae flupen- 
dum miraculum. Deus enim, quo noxium 44 
hunc vermem refraenet, et cohibeat, ne u 
cito fuam propaget progeniem, nonnifi“ 
iam trimum propagationi fuae facit ido-“ 
neum, et multo plures mafculos, ( horum 44 
numerum decuplo maiorem fupra dixerat)“ 
quam foemellas eum finit progignere 
Alioquin enim hi vermes, breui temporis 44 
fpatio , ita numero crefcerent, vt nihil fu- 4 * 
pra. Vsque adeo bonus efl Deus et 4 ;A “ <C 
avfyuTros. Grati, quaefo, agnofcite et“ 
depraedicate. „ Vid. Num. CXXXIX p, 
335- 
§. VIII 
