H 
-m ) o (m 
Capvt II. 
DE VESPIS ICHNEVMONIBVS. 
§. i. 
raeter vefpas, quas antiquitas veras et genuinas admifit, quarum¬ 
que vnamfupra fuccino indufam, nili nos omnia fallunt, oftendi- 
mus, aliae quoque velpae dantur, nomine veiparum ichneumonum, a 
fcriptoribus hiftoriae naturalis, donatae, quae eaedem apud Graecos 
pfeudophecae audiunt. ' 
§. II. 
Quibus nominibus, quare infignitae fint, non aeque omni exce¬ 
ptione maiores afferuntur rationes.. Atque pfeudophecarum quod prae¬ 
cipue attinet nomen, quale illis apud recentiores quosdam permanfit, 
vix liquere poteft, quo iure, a prioribus diftinctae, Ipuriae dici me¬ 
reantur. Vtvtenim, quae forfan pro nouo nomine veteribus milita¬ 
vit ratio, inter fauilicas illas locum obtinere non dignae habitae funt, 
nulla tamen idcirco praegnantior cauda affertur, ob quam iisdem ve¬ 
rum veiparum nomen denegari poffit, aut debeat. 
I §. III. - 
Namque etenim, quod vefparum verarum nomine vtique infigniri 
poffint, ex aculeo harum pofterioribus aeque annexo, morfii velpis 
proprio, nutrimento pari, quaternis alis, colore flauo nigro inter im¬ 
mixto, duritie cutis, atque denique ferocia, qua teneriores mulcas, 
aliaque plura infecta, infeftant, concludendum efle, cum Celeb. fri- 
s chio * admonemur. 
§. IV. 
Neque ichneumonum veiparum nomen in totum defendunt. Si¬ 
quidem, quod de ignoto nobis animalculo ichneumone, a quo nomen 
habent, melius forfan fingitur, quam probatur, quod corpus croco¬ 
dili perforet, his applicari minus valet, non intrantibus fcilicet in cor¬ 
pora infectorum, fed in iisdem folum ouula liia deponentibus; id quod 
pariter aliis infectis, mufcis, fcarabaeis, hocce nomine tamen non do¬ 
natis , in more quoque eff politum. Quodfi ergo his velpis ichneumo¬ 
num titulus relinquatur in hunc diem, deducti vfus caulla hoc tantum 
concedendum eff. 
* Vid. Eiusdem Befcbreibung der Infecten in Deutfehlani Part. II cap. i pag. I et 2. 
§.V. 
